adhnáirigh

Irish

Etymology 1

From adhnáire (shame; modesty) +‎ -igh (verbal suffix).

Verb

adhnáirigh (present analytic adhnáiríonn, future analytic adhnáireoidh, verbal noun adhnáiriú, past participle adhnáirithe)

  1. (transitive) to shame, disgrace; cause to blush
Conjugation
Conjugation of adhnáirigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present adhnáirím adhnáiríonn tú;
adhnáirír
adhnáiríonn sé, sí adhnáirímid;
adhnáiríonn muid
adhnáiríonn sibh adhnáiríonn siad;
adhnáiríd
a adhnáiríonn; a adhnáiríos adhnáirítear
past d'adhnáirigh mé; d'adhnáiríos /
adhnáirigh; adhnáiríos
d'adhnáirigh tú; d'adhnáirís /
adhnáirigh; adhnáirís
d'adhnáirigh sé, sí /
adhnáirigh sé, sí
d'adhnáiríomar; d'adhnáirigh muid /
adhnáiríomar; adhnáirigh muid
d'adhnáirigh sibh; d'adhnáiríobhair /
adhnáirigh sibh; adhnáiríobhair
d'adhnáirigh siad; d'adhnáiríodar /
adhnáirigh siad; adhnáiríodar
a d'adhnáirigh adhnáiríodh;
hadhnáiríodh
past habitual d'adhnáirínn /
adhnáirínn
d'adhnáiríteá /
adhnáiríteá
d'adhnáiríodh sé, sí /
adhnáiríodh sé, sí
d'adhnáirímis; d'adhnáiríodh muid /
adhnáirímis; adhnáiríodh muid
d'adhnáiríodh sibh /
adhnáiríodh sibh
d'adhnáirídís; d'adhnáiríodh /
adhnáirídís; adhnáiríodh siad
a d'adhnáiríodh d'adhnáirítí /
adhnáirítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future adhnáireoidh mé;
adhnáireod;
adhnáireochaidh
adhnáireoidh tú;
adhnáireoir;
adhnáireochaidh
adhnáireoidh sé, sí;
adhnáireochaidh sé, sí
adhnáireoimid;
adhnáireoidh muid;
adhnáireochaimid;
adhnáireochaidh muid
adhnáireoidh sibh;
adhnáireochaidh sibh
adhnáireoidh siad;
adhnáireoid;
adhnáireochaidh siad
a adhnáireoidh; a adhnáireos; a adhnáireochaidh; a adhnáireochas adhnáireofar; adhnáireochar
conditional d'adhnáireoinn; d'adhnáireochainn /
adhnáireoinn; adhnáireochainn
d'adhnáireofá; d'adhnáireochthá /
adhnáireofá; adhnáireochthá
d'adhnáireodh sé, sí; d'adhnáireochadh sé, sí /
adhnáireodh sé, sí; adhnáireochadh sé, sí
d'adhnáireoimis; d'adhnáireodh muid; d'adhnáireochaimis; d'adhnáireochadh muid /
adhnáireoimis; adhnáireodh muid; adhnáireochaimis; adhnáireochadh muid
d'adhnáireodh sibh; d'adhnáireochadh sibh /
adhnáireodh sibh; adhnáireochadh sibh
d'adhnáireoidís; d'adhnáireodh siad; d'adhnáireochaidís; d'adhnáireochadh siad /
adhnáireoidís; adhnáireodh siad; adhnáireochaidís; adhnáireochadh siad
a d'adhnáireodh; a d'adhnáireochadh d'adhnáireofaí; d'adhnáireochthaí /
adhnáireofaí; adhnáireochthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-adhnáirí mé;
go n-adhnáiríod
go n-adhnáirí tú;
go n-adhnáirír
go n-adhnáirí sé, sí go n-adhnáirímid;
go n-adhnáirí muid
go n-adhnáirí sibh go n-adhnáirí siad;
go n-adhnáiríd
go n-adhnáirítear
past n-adhnáirínn n-adhnáiríteá n-adhnáiríodh sé, sí n-adhnáirímis;
n-adhnáiríodh muid
n-adhnáiríodh sibh n-adhnáirídís;
n-adhnáiríodh siad
n-adhnáirítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
adhnáirím adhnáirigh adhnáiríodh sé, sí adhnáirímis adhnáirígí;
adhnáirídh
adhnáirídís adhnáirítear
past participle adhnáirithe
verbal noun adhnáiriú

archaic or dialect form
dependent form

Etymology 2

Adjective

adhnáirigh

  1. inflection of adhnáireach (shameful; modest):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of adhnáirigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
adhnáirigh n-adhnáirigh hadhnáirigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading