adhair
Irish
Etymology 1
From Old Irish ad·ora (“adores, worships”), from Latin adōrō.
Verb
adhair (present analytic adhrann, future analytic adharfaidh, verbal noun adhradh, past participle adhartha)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | adhraim | adhrann tú; adhrair† |
adhrann sé, sí | adhraimid; adhrann muid | adhrann sibh | adhrann siad; adhraid† |
a adhrann; a adhras | adhairtear |
| past | d'adhair mé; d'adhras / adhair mé‡; adhras‡ |
d'adhair tú; d'adhrais / adhair tú‡; adhrais‡ |
d'adhair sé, sí / adhair sé, sí‡ |
d'adhramar; d'adhair muid / adhramar‡; adhair muid‡ |
d'adhair sibh; d'adhrabhair / adhair sibh‡; adhrabhair‡ |
d'adhair siad; d'adhradar / adhair siad; adhradar‡ |
a d'adhair | adhradh; hadhradh† |
| past habitual | d'adhrainn / adhrainn‡ |
d'adhairteá / adhairteᇠ|
d'adhradh sé, sí / adhradh sé, sí‡ |
d'adhraimis; d'adhradh muid / adhradh muid‡ |
d'adhradh sibh / adhradh sibh‡ |
d'adhraidís; d'adhradh siad / adhraidís‡; adhradh siad‡ |
a d'adhradh | d'adhairtí / adhairtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | adharfaidh mé; adharfad |
adharfaidh tú; adharfair† |
adharfaidh sé, sí | adharfaimid; adharfaidh muid |
adharfaidh sibh | adharfaidh siad; adharfaid† |
a adharfaidh; a adharfas | adharfar |
| conditional | d'adharfainn / adharfainn‡ |
d'adharfá / adharfᇠ|
d'adharfadh sé, sí / adharfadh sé, sí‡ |
d'adharfaimis; d'adharfadh muid / adharfaimis‡; adharfadh muid‡ |
d'adharfadh sibh / adharfadh sibh‡ |
d'adharfaidís; d'adharfadh siad / adharfaidís‡; adharfadh siad‡ |
a d'adharfadh | d'adharfaí / adharfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-adhra mé; go n-adhrad† |
go n-adhra tú; go n-adhrair† |
go n-adhra sé, sí | go n-adhraimid; go n-adhra muid |
go n-adhra sibh | go n-adhra siad; go n-adhraid† |
— | go n-adhairtear |
| past | dá n-adhrainn | dá n-adhairteá | dá n-adhradh sé, sí | dá n-adhraimis; dá n-adhradh muid |
dá n-adhradh sibh | dá n-adhraidís; dá n-adhradh siad |
— | dá n-adhairtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | adhraim | adhair | adhradh sé, sí | adhraimis | adhraigí; adhraidh† |
adhraidís | — | adhairtear |
| past participle | adhartha | |||||||
| verbal noun | adhradh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Related terms
- adhraitheoir m (“adorer, worshipper”)
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
adhair m
- genitive singular of adhar (“sore, irritation”)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| adhair | n-adhair | hadhair | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “adhair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “1 adraid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- “adhair”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
Scottish Gaelic
Noun
adhair m sg
- genitive singular of adhar (“air, sky, heaven”)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| adhair | n-adhair | h-adhair | t-adhair |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
All possible mutated forms are displayed for convenience.