acceptare

See also: acceptaré

Latin

    Verb

    acceptāre

    1. inflection of acceptō:
      1. present active infinitive
      2. second-person singular present passive imperative/indicative

    Romanian

    Etymology

    From accepta +‎ -re.

    Noun

    acceptare f (plural acceptări)

    1. acceptance

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative acceptare acceptarea acceptări acceptările
    genitive-dative acceptări acceptării acceptări acceptărilor
    vocative acceptare, acceptareo acceptărilor