abstinentia

Interlingua

Noun

abstinentia (uncountable)

  1. abstinence

Latin

Etymology 1

    From abstinens +‎ -ia.

    Pronunciation 1

    Noun

    abstinentia f (genitive abstinentiae); first declension

    1. abstinence, self-restraint
      • c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, Divi Iulius 54 1:
        Abstinentiam neque in imperiis neque in magistratibus praestitit
        Neither as magistrate nor general did he show restraint.
    2. fasting
    Declension

    First-declension noun.

    singular plural
    nominative abstinentia abstinentiae
    genitive abstinentiae abstinentiārum
    dative abstinentiae abstinentiīs
    accusative abstinentiam abstinentiās
    ablative abstinentiā abstinentiīs
    vocative abstinentia abstinentiae
    Descendants

    Pronunciation 2

    Noun

    abstinentiā f

    1. ablative singular of abstinentia

    Etymology 2

    Participle

    abstinentia

    1. nominative/accusative/vocative neuter plural of abstinēns

    References

    • abstinentia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • abstinentia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "abstinentia", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • abstinentia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.