abonigi

Esperanto

Etymology

    From aboni +‎ -igi. First attested in 1916.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aboˈniɡi/
    • Rhymes: -iɡi
    • Syllabification: a‧bo‧ni‧gi

    Verb

    abonigi (present abonigas, past abonigis, future abonigos, conditional abonigus, volitive abonigu)

    1. to subscribe someone (to sign someone up for a subscription)

    Conjugation

    Conjugation of abonigi
    present past future
    singular plural singular plural singular plural
    tense abonigas abonigis abonigos
    active participle aboniganta abonigantaj aboniginta abonigintaj abonigonta abonigontaj
    acc. abonigantan abonigantajn abonigintan abonigintajn abonigontan abonigontajn
    passive participle abonigata abonigataj abonigita abonigitaj abonigota abonigotaj
    acc. abonigatan abonigatajn abonigitan abonigitajn abonigotan abonigotajn
    nominal active participle aboniganto abonigantoj aboniginto abonigintoj abonigonto abonigontoj
    acc. aboniganton abonigantojn aboniginton abonigintojn abonigonton abonigontojn
    nominal passive participle abonigato abonigatoj abonigito abonigitoj abonigoto abonigotoj
    acc. abonigaton abonigatojn abonigiton abonigitojn abonigoton abonigotojn
    adverbial active participle abonigante aboniginte abonigonte
    adverbial passive participle abonigate abonigite abonigote
    infinitive abonigi imperative abonigu conditional abonigus

    References

    1. ^ Neves; Pabst (2022), “abonigi”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 74

    Further reading