abaigh
Irish
Noun
abaigh m sg
- vocative/genitive singular of abach
Verb
abaigh (present analytic abaíonn, future analytic abóidh, verbal noun abú, past participle abaithe)
- (ambitransitive) alternative form of aibigh (“ripen, mature”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | abaím | abaíonn tú; abaír† |
abaíonn sé, sí | abaímid; abaíonn muid |
abaíonn sibh | abaíonn siad; abaíd† |
a abaíonn; a abaíos | abaítear |
| past | d'abaigh mé; d'abaíos / abaigh mé‡; abaíos‡ |
d'abaigh tú; d'abaís / abaigh tú‡; abaís‡ |
d'abaigh sé, sí / abaigh sé, sí‡ |
d'abaíomar; d'abaigh muid / abaíomar‡; abaigh muid‡ |
d'abaigh sibh; d'abaíobhair / abaigh sibh‡; abaíobhair‡ |
d'abaigh siad; d'abaíodar / abaigh siad‡; abaíodar‡ |
a d'abaigh | abaíodh; habaíodh† |
| past habitual | d'abaínn / abaínn‡ |
d'abaíteá / abaíteᇠ|
d'abaíodh sé, sí / abaíodh sé, sí‡ |
d'abaímis; d'abaíodh muid / abaímis‡; abaíodh muid‡ |
d'abaíodh sibh / abaíodh sibh‡ |
d'abaídís; d'abaíodh / abaídís‡; abaíodh siad‡ |
a d'abaíodh | d'abaítí / abaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | abóidh mé; abód; abóchaidh mé† |
abóidh tú; abóir†; abóchaidh tú† |
abóidh sé, sí; abóchaidh sé, sí† |
abóimid; abóidh muid; abóchaimid†; abóchaidh muid† |
abóidh sibh; abóchaidh sibh† |
abóidh siad; abóid†; abóchaidh siad† |
a abóidh; a abós; a abóchaidh†; a abóchas† | abófar; abóchar† |
| conditional | d'abóinn; d'abóchainn† / abóinn‡; abóchainn†‡ |
d'abófá; d'abóchthᆠ/ abófá‡; abóchthᆇ |
d'abódh sé, sí; d'abóchadh sé, sí† / abódh sé, sí‡; abóchadh sé, s톇 |
d'abóimis; d'abódh muid; d'abóchaimis†; d'abóchadh muid† / abóimis‡; abódh muid‡; abóchaimis†‡; abóchadh muid†‡ |
d'abódh sibh; d'abóchadh sibh† / abódh sibh‡; abóchadh sibh†‡ |
d'abóidís; d'abódh siad; d'abóchaidís†; d'abóchadh siad† / abóidís‡; abódh siad‡; abóchaidís†‡; abóchadh siad†‡ |
a d'abódh; a d'abóchadh† | d'abófaí; d'abóchthaí† / abófaí‡; abóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-abaí mé; go n-abaíod† |
go n-abaí tú; go n-abaír† |
go n-abaí sé, sí | go n-abaímid; go n-abaí muid |
go n-abaí sibh | go n-abaí siad; go n-abaíd† |
— | go n-abaítear |
| past | dá n-abaínn | dá n-abaíteá | dá n-abaíodh sé, sí | dá n-abaímis; dá n-abaíodh muid |
dá n-abaíodh sibh | dá n-abaídís; dá n-abaíodh siad |
— | dá n-abaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | abaím | abaigh | abaíodh sé, sí | abaímis | abaígí; abaídh† |
abaídís | — | abaítear |
| past participle | abaithe | |||||||
| verbal noun | abú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| abaigh | n-abaigh | habaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “abaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN