aanheffen

Dutch

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnˌɦɛ.fə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: aan‧hef‧fen

Etymology 1

From aan +‎ heffen.

Verb

aanheffen

  1. (transitive) to (begin to) sing or chant
Conjugation
Conjugation of aanheffen (strong class 6 j-present, separable)
infinitive aanheffen
past singular hief aan
past participle aangeheven
infinitive aanheffen
gerund aanheffen n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular hef aan hief aan aanhef aanhief
2nd person sing. (jij) heft aan, hef aan2 hief aan aanheft aanhief
2nd person sing. (u) heft aan hief aan aanheft aanhief
2nd person sing. (gij) heft aan hieft aan aanheft aanhieft
3rd person singular heft aan hief aan aanheft aanhief
plural heffen aan hieven aan aanheffen aanhieven
subjunctive sing.1 heffe aan hieve aan aanheffe aanhieve
subjunctive plur.1 heffen aan hieven aan aanheffen aanhieven
imperative sing. hef aan
imperative plur.1 heft aan
participles aanheffend aangeheven
1) Archaic. 2) In case of inversion.
Derived terms

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

aanheffen

  1. plural of aanhef
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.