Umman

See also: umman

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish عمان (uman), from Arabic عُمَان (ʕumān).

Pronunciation

  • Audio:(file)

Proper noun

Umman

  1. Oman (a country in West Asia in the Middle East)

Declension

Declension of Umman
singular plural
nominative Umman -
definite accusative Umman'ı -
dative Umman'a -
locative Umman'da -
ablative Umman'dan -
genitive Umman'ın -
Possessive forms of Umman
singular plural
benim (my) Umman'ım Ummanlarım
senin (your) Umman'ın Ummanların
onun (his/her/its) Umman'ı Ummanları
bizim (our) Umman'ımız Ummanlarımız
sizin (your) Umman'ınız Ummanlarınız
onların (their) Umman'ı
Ummanları
Ummanları

See also