Turanicus

Latin

Etymology

From Classical Persian تُورَان (tūrān, Turan) +‎ -icus.

Adjective

Turānicus (feminine Turānica, neuter Turānicum); first/second-declension adjective

  1. (New Latin) Turanic, Turanian
    • 1809, Othmar Frank, De Persidis lingua et genio, page 303:
      Principis Turanici […]
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative Turānicus Turānica Turānicum Turānicī Turānicae Turānica
genitive Turānicī Turānicae Turānicī Turānicōrum Turānicārum Turānicōrum
dative Turānicō Turānicae Turānicō Turānicīs
accusative Turānicum Turānicam Turānicum Turānicōs Turānicās Turānica
ablative Turānicō Turānicā Turānicō Turānicīs
vocative Turānice Turānica Turānicum Turānicī Turānicae Turānica