Turanicus
Latin
Etymology
From Classical Persian تُورَان (tūrān, “Turan”) + -icus.
Adjective
Turānicus (feminine Turānica, neuter Turānicum); first/second-declension adjective
- (New Latin) Turanic, Turanian
- 1809, Othmar Frank, De Persidis lingua et genio, page 303:
- Principis Turanici […]
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Turānicus | Turānica | Turānicum | Turānicī | Turānicae | Turānica | |
| genitive | Turānicī | Turānicae | Turānicī | Turānicōrum | Turānicārum | Turānicōrum | |
| dative | Turānicō | Turānicae | Turānicō | Turānicīs | |||
| accusative | Turānicum | Turānicam | Turānicum | Turānicōs | Turānicās | Turānica | |
| ablative | Turānicō | Turānicā | Turānicō | Turānicīs | |||
| vocative | Turānice | Turānica | Turānicum | Turānicī | Turānicae | Turānica | |