Titianus
Latin
Etymology
Adjective
Titiānus (feminine Titiāna, neuter Titiānum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Titiānus | Titiāna | Titiānum | Titiānī | Titiānae | Titiāna | |
| genitive | Titiānī | Titiānae | Titiānī | Titiānōrum | Titiānārum | Titiānōrum | |
| dative | Titiānō | Titiānae | Titiānō | Titiānīs | |||
| accusative | Titiānum | Titiānam | Titiānum | Titiānōs | Titiānās | Titiāna | |
| ablative | Titiānō | Titiānā | Titiānō | Titiānīs | |||
| vocative | Titiāne | Titiāna | Titiānum | Titiānī | Titiānae | Titiāna | |
Descendants
Proper noun
Titiānus m sg (genitive Titiānī); second declension
- a male given name
Descendants
Further reading
- “Titianus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.