Sincik

Turkish

Etymology

From sin +‎ -cik

Pronunciation

  • IPA(key): /sin.d͡ʒicʰ/

Proper noun

Sincik

  1. a town and district of Adıyaman Province, Turkey

Declension

Declension of Sincik
singular plural
nominative Sincik Sincikler / Sincik'ler
accusative Sincik'i Sincikleri / Sincik'leri
dative Sincik'e Sinciklere / Sincik'lere
locative Sincik'te Sinciklerde / Sincik'lerde
ablative Sincik'ten Sinciklerden / Sincik'lerden
genitive Sincik'in Sinciklerin / Sincik'lerin
Possessive forms of Sincik
singular plural
benim (my) Sincik'im Sinciklerim
senin (your) Sincik'in Sinciklerin
onun (his/her/its) Sincik'i Sincikleri
bizim (our) Sincik'imiz Sinciklerimiz
sizin (your) Sincik'iniz Sincikleriniz
onların (their) Sincik'i
Sincikleri
Sincikleri

Derived terms

  • Sincikli