Sigurðr
Old Norse
Alternative forms
- Old West Norse: Sigvarðr
- Runic Danish: ᛋᛁᚵᚢᛅᚱᚦ (Siguarþ); normalized: Sigvarðr (inscription: DRM71)
- Runic Norwegian: ᛌᛁᚴᚢᚦᚱ (sikuþr); normalized: Siguðr (inscription: BrOlsen;205b$C)
- Runic Swedish: ᛋᛁᚴᚢᛅᚱᚦᚱ (Sikuarþr); normalized: Sigvarðr (inscription: Sm75)
- Runic Swedish: ᛋᛁᚴᚢᛅᚱᛏᛅ (sikuarta), in genitive; normalized: Sigvardr (inscription: U568†)
- Runic Swedish: ᛋᚽᚼᚴᚢᚱᚦ (sehkurþ), in accusative; normalized: Sechgurðr (inscription: U854$)
- Runic Swedish: ᛋᛁᚢᚼᚢᚱᚦ (siuhurþ), normalized: Siughurðʀ (inscription: M9†)
Etymology
From Proto-Germanic *Sigiwarduz, equivalent to sigr (victory) + varðr, vǫrðr (guard). Cognates include Old High German Sigiwart (German Siegwart), Old English Sigeweard (English Siward), West Frisian Sieuwerd, Dutch Sjoerd, Sjoert.
Proper noun
Sigurðr m
- a male given name
Descendants
- Old Faroese: Siurðr, Sjurðr, Sjúrðr
- Faroese: Sjúrður
- Icelandic: Sigurður
- Norwegian: Sjurd
- Old Swedish: (Sigurd) Siughurðr, Siughurdh, Sighurdh, Sighurd; (Sigvard) Sighvardh
- → Norwegian: Sigurd
- → Faroese: Sigurð
- → Swedish: Sigurd
- → Danish: Sigurd
Further reading
- Sigurd; in: Eivind Vågslid, Norderlendske fyrenamn, 1988, →ISBN
- “Sigurd” in: J. van der Schaar, “Woordenboek van voornamen”, 8. druk, Utrecht 1994, Prisma Woordenboeken, Uitgeverij Het Spectrum, →ISBN