Sigurðr

Old Norse

Alternative forms

  • Old West Norse: Sigvarðr
  • Runic Danish: ᛋᛁᚵᚢᛅᚱᚦ (Siguarþ); normalized: Sigvarðr (inscription: DRM71)
  • Runic Norwegian: ᛌᛁᚴᚢᚦᚱ (sikuþr); normalized: Siguðr (inscription: BrOlsen;205b$C)
  • Runic Swedish: ᛋᛁᚴᚢᛅᚱᚦᚱ (Sikuarþr); normalized: Sigvarðr (inscription: Sm75)
  • Runic Swedish: ᛋᛁᚴᚢᛅᚱᛏᛅ (sikuarta), in genitive; normalized: Sigvardr (inscription: U568†)
  • Runic Swedish: ᛋᚽᚼᚴᚢᚱᚦ (sehkurþ), in accusative; normalized: Sechgurðr (inscription: U854$)
  • Runic Swedish: ᛋᛁᚢᚼᚢᚱᚦ (siuhurþ), normalized: Siughurðʀ (inscription: M9†)

Etymology

From Proto-Germanic *Sigiwarduz, equivalent to sigr (victory) +‎ varðr, vǫrðr (guard). Cognates include Old High German Sigiwart (German Siegwart), Old English Sigeweard (English Siward), West Frisian Sieuwerd, Dutch Sjoerd, Sjoert.

Proper noun

Sigurðr m

  1. a male given name

Descendants

  • Old Faroese: Siurðr, Sjurðr, Sjúrðr
  • Icelandic: Sigurður
  • Norwegian: Sjurd
  • Old Swedish: (Sigurd) Siughurðr, Siughurdh, Sighurdh, Sighurd; (Sigvard) Sighvardh
    • Middle Swedish: Siurd, Sjurd, Siur, Sjur (Sjur recorded in 1434)
    • Jamtish: Sjúł
  • Norwegian: Sigurd
  • Faroese: Sigurð
  • Swedish: Sigurd
  • Danish: Sigurd

Further reading

  • Sigurd; in: Eivind Vågslid, Norderlendske fyrenamn, 1988, →ISBN
  • “Sigurd” in: J. van der Schaar, “Woordenboek van voornamen”, 8. druk, Utrecht 1994, Prisma Woordenboeken, Uitgeverij Het Spectrum, →ISBN