Sigismundus
Latin
Etymology
Borrowed from Burgundian *Sigismund, ultimately, from Proto-Germanic *Sigimunduz.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [sɪ.ɡɪsˈmʊn.dʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [si.d͡ʒizˈmun.dus]
Proper noun
Sigismundus m (genitive Sigismundī); second declension
- a male given name, equivalent to English Sigmund
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Sigismundus | Sigismundī |
| genitive | Sigismundī | Sigismundōrum |
| dative | Sigismundō | Sigismundīs |
| accusative | Sigismundum | Sigismundōs |
| ablative | Sigismundō | Sigismundīs |
| vocative | Sigismunde | Sigismundī |
Descendants
- Italian: Sigismondo, Gismondo
- → English: Sigismund
- → French: Sigismond
- → German: Sigismund
- → Latvian: Sigismunds
- → Lithuanian: Sigismundas
- → Middle Dutch: Sigismundus, Sigismund
- Dutch: Sigismund
- → Portuguese: Sigismundo
- → Spanish: Segismundo