Reconstruction:Proto-West Germanic/farn
Proto-West Germanic
Etymology
From Proto-Germanic *farnaz,[1] *farnam, from Proto-Indo-European *pornós, *pornóm (“feather”).
Noun
*farn m or n
Inflection
| Masculine a-stem | ||
|---|---|---|
| Singular | ||
| Nominative | *farn(a) | |
| Genitive | *farnas | |
| Singular | Plural | |
| Nominative | *farn(a) | *farnōs |
| Accusative | *farn(a) | *farnā |
| Genitive | *farnas | *farnō |
| Dative | *farnē | *farnum |
| Instrumental | *farnu | *farnum |
| Neuter a-stem | ||
|---|---|---|
| Singular | ||
| Nominative | *farn(a) | |
| Genitive | *farnas | |
| Singular | Plural | |
| Nominative | *farn(a) | *farnu |
| Accusative | *farn(a) | *farnu |
| Genitive | *farnas | *farnō |
| Dative | *farnē | *farnum |
| Instrumental | *farnu | *farnum |
Descendants
- Old English: fearn
- Old Frisian: *farn
- Old Saxon: farn
- Old Dutch: farn
- Old High German: farn, faran, faram
References
- ^ Kroonen, Guus (2013), “farna-”, in Etymological Dictionary of Proto-Germanic (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 11)[1], Leiden, Boston: Brill, →ISBN, pages 129-130