Reconstruction:Proto-Iranian/Háhurah
Proto-Iranian
Etymology
From Proto-Indo-Iranian *Hásuras.
Noun
*Háhurah m[1]
Inflection
| masculine a-stem | |||
|---|---|---|---|
| singular | dual | plural | |
| nominative | *Háhurah | *Háhurā(w) | *Háhurāh(ah) |
| vocative | *Háhura | *Háhurā(w) | *Háhurāh(ah) |
| accusative | *Háhuram | *Háhurā(w) | *Háhurānh |
| instrumental | *HáhuraH | *Háhuraybʰyā(m) | *Háhurāyš |
| ablative | *Háhurāt | *Háhuraybʰyā(m) | *Háhuraybʰyah |
| dative | *Háhurāy | *Háhuraybʰyā(m) | *Háhuraybʰyah |
| genitive | *Háhurahya | *Háhurayāh | *HáhurānaHam |
| locative | *Háhuray | *Háhurayaw | *Háhurayšu |
Descendants
- Central Iranian:
- Avestan: 𐬀𐬵𐬎𐬭𐬀 (ahura, “lord”)
References
- ^ Rastorgujeva, V. S.; Edelʹman, D. I. (2000–), “*¹ahū̌-”, in Etimologičeskij slovarʹ iranskix jazykov [Etymological Dictionary of Iranian Languages] (in Russian), Moscow: Vostochnaya Literatura, page 101