Reconstruction:Old Dutch/wec
Old Dutch
Etymology
From Proto-West Germanic *waikw, from Proto-Germanic *waikwaz.
Adjective
*wēc
Inflection
Declension of *wēc (a-stem)
| strong declension | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| case | masculine | feminine | neuter | plural | ||
| nominative | *wēc | *wēc | *wēc | *wēca, *wēke | ||
| accusative | *wēcan, *wēken | *wēca | *wēc | *wēca, *wēke | ||
| genitive | *wēkes | *wēkero | *wēkes | *wēkero | ||
| dative | *wēkin, *wēkemo | *wēkero | *wēkin, *wēkemo | *wēcon | ||
| weak declension | ||||||
| case | masculine | feminine | neuter | plural | ||
| nominative | *wēco | *wēca | *wēca | *wēcon | ||
| accusative | *wēcon | *wēcon | *wēca | *wēcon | ||
| genitive | *wēkin | *wēcon | *wēkin | *wēcono | ||
| dative | *wēkin | *wēcon | *wēkin | *wēcon | ||