Postumius

Latin

Etymology

From postumus. As a praenomen, it originally referred to children whose father died before they were born and were thus posthumous.

Pronunciation

Proper noun

Postumius m sg (genitive Postumiī or Postumī); second declension

  1. a Roman praenomen or nomen gentile, gens or "family name" famously held by:
    1. Aulus Postumius Tubertus, a Roman military leader

Declension

Second-declension noun, singular only.

singular
nominative Postumius
genitive Postumiī
Postumī1
dative Postumiō
accusative Postumium
ablative Postumiō
vocative Postumī

1Found in older Latin (until the Augustan Age).

Derived terms

See also

Adjective

Postumius (feminine Postumia, neuter Postumium); first/second-declension adjective

  1. of or pertaining to the gens Postumia.

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative Postumius Postumia Postumium Postumiī Postumiae Postumia
genitive Postumiī Postumiae Postumiī Postumiōrum Postumiārum Postumiōrum
dative Postumiō Postumiae Postumiō Postumiīs
accusative Postumium Postumiam Postumium Postumiōs Postumiās Postumia
ablative Postumiō Postumiā Postumiō Postumiīs
vocative Postumie Postumia Postumium Postumiī Postumiae Postumia

References

  • Postumius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • Postumius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.