Of
Turkish
Etymology
From Ancient Greek Ὄφιούς (Óphioús).
Pronunciation
- IPA(key): /of/
Proper noun
Of
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Of | Oflar |
| accusative | Of'u | Ofları |
| dative | Of'a | Oflara |
| locative | Of'ta | Oflarda |
| ablative | Of'tan | Oflardan |
| genitive | Of'un | Ofların |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Of'um | Oflarım |
| senin (your) | Of'un | Ofların |
| onun (his/her/its) | Of'u | Ofları |
| bizim (our) | Of'umuz | Oflarımız |
| sizin (your) | Of'unuz | Oflarınız |
| onların (their) | Of'u | Ofları |
Derived terms
- Oflu