Nazımiye
Turkish
Etymology
From Nazım + -iye, after Mehmet Nazım Efendi, the grandson of the Ottoman Sultan Mehmed V.
Pronunciation
- IPA(key): /na.zɯ.miˈje/
Proper noun
Nazımiye
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Nazımiye | Nazımiyeler / Nazımiye'ler |
| accusative | Nazımiye'yi | Nazımiyeleri / Nazımiye'leri |
| dative | Nazımiye'ye | Nazımiyelere / Nazımiye'lere |
| locative | Nazımiye'de | Nazımiyelerde / Nazımiye'lerde |
| ablative | Nazımiye'den | Nazımiyelerden / Nazımiye'lerden |
| genitive | Nazımiye'nin | Nazımiyelerin / Nazımiye'lerin |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Nazımiye'm | Nazımiyelerim Nazımiye'lerim |
| senin (your) | Nazımiye'n | Nazımiyelerin Nazımiye'lerin |
| onun (his/her/its) | Nazımiye'si | Nazımiyeleri Nazımiye'leri |
| bizim (our) | Nazımiye'miz | Nazımiyelerimiz Nazımiye'lerimiz |
| sizin (your) | Nazımiye'niz | Nazımiyeleriniz Nazımiye'leriniz |
| onların (their) | Nazımiye'si Nazımiyeleri Nazımiye'leri |
Nazımiyeleri Nazımiye'leri |
Derived terms
- Nazımiyeli
Further reading
- Nişanyan, Sevan (2010–), “Nazımiye”, in Nişanyan Yeradları: Türkiye ve Çevre Ülkeler Yerleşim Birimleri Envanteri [Index Anatolicus: An inventory of place names of Turkey and surrounding countries] (in Turkish)