Marčiulaitis

Lithuanian

Etymology

From Marčiulis +‎ -aitis.

Pronunciation

  • IPA(key): [mɐrʲt͡ʃʲʊ̟¹ˈlɑˑɪtʲɪs]
  • Hyphenation: mar‧čiu‧lai‧tis

Proper noun

Marčiuláitis m (feminine Marčiulaitienė, unmarried feminine Marčiulaitytė) stress pattern 1

  1. a surname

Declension

Declension of Marčiuláitis
singular
(vienaskaita)
plural
(daugiskaita)
nominative (vardininkas) Marčiuláitis Marčiuláitiai
genitive (kilmininkas) Marčiuláitio Marčiuláitių
dative (naudininkas) Marčiuláitiui Marčiuláitiams
accusative (galininkas) Marčiuláitį Marčiuláitius
instrumental (įnagininkas) Marčiuláitiu Marčiuláitiais
locative (vietininkas) Marčiuláityje Marčiuláitiuose
vocative (šauksmininkas) Marčiuláiti Marčiuláitiai

Descendants

Transliterations
  • Polish: Marczułajtis

Further reading