Lernaeus
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Λερναῖος (Lernaîos).
Adjective
Lernaeus (feminine Lernaea, neuter Lernaeum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Lernaeus | Lernaea | Lernaeum | Lernaeī | Lernaeae | Lernaea | |
| genitive | Lernaeī | Lernaeae | Lernaeī | Lernaeōrum | Lernaeārum | Lernaeōrum | |
| dative | Lernaeō | Lernaeae | Lernaeō | Lernaeīs | |||
| accusative | Lernaeum | Lernaeam | Lernaeum | Lernaeōs | Lernaeās | Lernaea | |
| ablative | Lernaeō | Lernaeā | Lernaeō | Lernaeīs | |||
| vocative | Lernaee | Lernaea | Lernaeum | Lernaeī | Lernaeae | Lernaea | |
Noun
Lernaeus m sg (genitive Lernaeī, feminine Lernaea); second declension
- Lernean (person)
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | masculine | feminine | ||
| nominative | Lernaeus | Lernaea | Lernaeī | Lernaeae | |
| genitive | Lernaeī | Lernaeae | Lernaeōrum | Lernaeārum | |
| dative | Lernaeō | Lernaeae | Lernaeīs | Lernaeīs | |
| accusative | Lernaeum | Lernaeam | Lernaeōs | Lernaeās | |
| ablative | Lernaeō | Lernaeā | Lernaeīs | Lernaeīs | |
| vocative | Lernaee | Lernaea | Lernaeī | Lernaeae | |
Descendants
Further reading
- “Lerna”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.