Irminrat

Old High German

Etymology

From Proto-West Germanic *Ermunarād, from *Ermun (deity Irmin) +‎ *rād (advice, counsel). Equivalent to *irmin +‎ rāt. Cognate with Old English Eormenrēd, Early Medieval Latin Ermenradus.[1]

Proper noun

Irminrāt m

  1. (Bavarian) a male given name

Declension

Declension of Irminrāt (masculine a-stem)
case singular plural
nominative Irminrāt Irminrātā, Irminrāta
accusative Irminrāt Irminrātā, Irminrāta
genitive Irminrātes Irminrāto
dative Irminrāte Irminrātum
instrumental Irminrātu

Proper names in the -a declension take a pronominal accusative ending -an

References

  1. ^ Guérard, Benjamin Edme Charles, editor (1844), Polyptyque de l'abbé Irminon[1] (in French and Latin), Tome Second, Paris: Imprimerie royale, page 212
  • Sigmund Herzberg-Fränkel, editor (1904), “I: Dioecesis Salisburgensis: Regiones Salisburgensis et Bavarica”, in Necrologia Germaniae (Monumenta Germaniae Historica) (in Latin), Tomvs II Dioecesis Salisbvrgensis, Berolini: Apvd Weidmannos, →ISBN, →OCLC, Liber confraternitatum vetustior (784-11th C.), Monumenta Necrologica Monasterii S. Petri Salisburgensis, pages 8, 9, 21, 23, 27