Irminrat
Old High German
Etymology
From Proto-West Germanic *Ermunarād, from *Ermun (“deity Irmin”) + *rād (“advice, counsel”). Equivalent to *irmin + rāt. Cognate with Old English Eormenrēd, Early Medieval Latin Ermenradus.[1]
Proper noun
Irminrāt m
- (Bavarian) a male given name
Declension
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Irminrāt | Irminrātā, Irminrāta |
| accusative | Irminrāt | Irminrātā, Irminrāta |
| genitive | Irminrātes | Irminrāto |
| dative | Irminrāte | Irminrātum |
| instrumental | Irminrātu | — |
Proper names in the -a declension take a pronominal accusative ending -an
References
- ^ Guérard, Benjamin Edme Charles, editor (1844), Polyptyque de l'abbé Irminon[1] (in French and Latin), Tome Second, Paris: Imprimerie royale, page 212
- Sigmund Herzberg-Fränkel, editor (1904), “I: Dioecesis Salisburgensis: Regiones Salisburgensis et Bavarica”, in Necrologia Germaniae (Monumenta Germaniae Historica) (in Latin), Tomvs II Dioecesis Salisbvrgensis, Berolini: Apvd Weidmannos, →ISBN, →OCLC, Liber confraternitatum vetustior (784-11th C.), Monumenta Necrologica Monasterii S. Petri Salisburgensis, pages 8, 9, 21, 23, 27