Harput
See also: harput
English
Etymology
Proper noun
Harput
- Alternative form of Kharput.
Anagrams
Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish خرپوت (Harput).
Pronunciation
- IPA(key): [ˈhɑɾput]
Proper noun
Harput
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Harput | Harputlar |
| accusative | Harput'u | Harputları |
| dative | Harput'a | Harputlara |
| locative | Harput'ta | Harputlarda |
| ablative | Harput'tan | Harputlardan |
| genitive | Harput'un | Harputların |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Harput'um | Harputlarım |
| senin (your) | Harput'un | Harputların |
| onun (his/her/its) | Harput'u | Harputları |
| bizim (our) | Harput'umuz | Harputlarımız |
| sizin (your) | Harput'unuz | Harputlarınız |
| onların (their) | Harput'u | Harputları |