Hınıs
Turkish
Etymology
From Armenian Խնուս (Xnus).
Pronunciation
- IPA(key): [hɯˈnɯs]
Proper noun
Hınıs
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Hınıs | Hınıslar / Hınıs'lar |
| accusative | Hınıs'ı | Hınısları / Hınıs'ları |
| dative | Hınıs'a | Hınıslara / Hınıs'lara |
| locative | Hınıs'ta | Hınıslarda / Hınıs'larda |
| ablative | Hınıs'tan | Hınıslardan / Hınıs'lardan |
| genitive | Hınıs'ın | Hınısların / Hınıs'ların |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Hınıs'ım | Hınıslarım |
| senin (your) | Hınıs'ın | Hınısların |
| onun (his/her/its) | Hınıs'ı | Hınısları |
| bizim (our) | Hınıs'ımız | Hınıslarımız |
| sizin (your) | Hınıs'ınız | Hınıslarınız |
| onların (their) | Hınıs'ı Hınısları |
Hınısları |
Derived terms
- Hınıslı