Hınıs

Turkish

Etymology

From Armenian Խնուս (Xnus).

Pronunciation

  • IPA(key): [hɯˈnɯs]

Proper noun

Hınıs

  1. a town and district of Erzurum Province, Turkey

Declension

Declension of Hınıs
singular plural
nominative Hınıs Hınıslar / Hınıs'lar
accusative Hınıs'ı Hınısları / Hınıs'ları
dative Hınıs'a Hınıslara / Hınıs'lara
locative Hınıs'ta Hınıslarda / Hınıs'larda
ablative Hınıs'tan Hınıslardan / Hınıs'lardan
genitive Hınıs'ın Hınısların / Hınıs'ların
Possessive forms of Hınıs
singular plural
benim (my) Hınıs'ım Hınıslarım
senin (your) Hınıs'ın Hınısların
onun (his/her/its) Hınıs'ı Hınısları
bizim (our) Hınıs'ımız Hınıslarımız
sizin (your) Hınıs'ınız Hınıslarınız
onların (their) Hınıs'ı
Hınısları
Hınısları

Derived terms

  • Hınıslı