Güngören

Turkish

Etymology

From gün (“day”) +‎ gören (“seer”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɟyɲ.ɟø.ɾɛn/

Proper noun

Güngören

  1. a district of Istanbul, Turkey

Declension

Declension of Güngören
singular plural
nominative Güngören Güngörenler
accusative Güngören'i Güngörenleri
dative Güngören'e Güngörenlere
locative Güngören'de Güngörenlerde
ablative Güngören'den Güngörenlerden
genitive Güngören'in Güngörenlerin
Possessive forms of Güngören
singular plural
benim (my) Güngören'im Güngörenlerim
senin (your) Güngören'in Güngörenlerin
onun (his/her/its) Güngören'i Güngörenleri
bizim (our) Güngören'imiz Güngörenlerimiz
sizin (your) Güngören'iniz Güngörenleriniz
onların (their) Güngören'i
Güngörenleri 		Güngörenleri

Derived terms

  • Güngörenli
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.