Ezine
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish ازينه (Ezine).
Pronunciation
- IPA(key): /e.zi.ne/
Proper noun
Ezine
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Ezine | Ezineler / Ezine'ler |
| accusative | Ezine'yi | Ezineleri / Ezine'leri |
| dative | Ezine'ye | Ezinelere / Ezine'lere |
| locative | Ezine'de | Ezinelerde / Ezine'lerde |
| ablative | Ezine'den | Ezinelerden / Ezine'lerden |
| genitive | Ezine'nin | Ezinelerin / Ezine'lerin |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Ezine'm | Ezinelerim Ezine'lerim |
| senin (your) | Ezine'n | Ezinelerin Ezine'lerin |
| onun (his/her/its) | Ezine'si | Ezineleri Ezine'leri |
| bizim (our) | Ezine'miz | Ezinelerimiz Ezine'lerimiz |
| sizin (your) | Ezine'niz | Ezineleriniz Ezine'leriniz |
| onların (their) | Ezine'si Ezineleri Ezine'leri |
Ezineleri Ezine'leri |
Derived terms
- Ezineli