Dinkj

Plautdietsch

Etymology

From Middle Low German dink, from Old Saxon thing, from Proto-West Germanic *þing.

Noun

Dinkj n (plural Dinja)

  1. thing, object

Derived terms

  • Blosdink
  • Bottadinkj
  • Fiadinkj
  • Mätdinkj
  • Piepdinkj
  • Päpadinkj
  • Schriewdinkj
  • Soltdinkj
  • Späldinkj
  • Wotadinkj