Dinkj
Plautdietsch
Etymology
From Middle Low German dink, from Old Saxon thing, from Proto-West Germanic *þing.
Noun
Dinkj n (plural Dinja)
Derived terms
- Blosdink
- Bottadinkj
- Fiadinkj
- Mätdinkj
- Piepdinkj
- Päpadinkj
- Schriewdinkj
- Soltdinkj
- Späldinkj
- Wotadinkj