Dedeağaç

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish دده آغاچ (dede ağaç); equivalent to dede (“grandfather; old man”) +‎ ağaç (“tree”).

Pronunciation

  • IPA(key): [dɛdɛɑɰɑt͡ʃ], [dɛdɛɑːˈɑt͡ʃ]
  • Hyphenation: De‧de‧a‧ğaç

Proper noun

Dedeağaç

  1. Alexandroupoli (a city in Greece)

Declension

Declension of Dedeağaç
singular plural
nominative Dedeağaç Dedeağaçlar / Dedeağaç'lar
accusative Dedeağaç'ı Dedeağaçları / Dedeağaç'ları
dative Dedeağaç'a Dedeağaçlara / Dedeağaç'lara
locative Dedeağaç'ta Dedeağaçlarda / Dedeağaç'larda
ablative Dedeağaç'tan Dedeağaçlardan / Dedeağaç'lardan
genitive Dedeağaç'ın Dedeağaçların / Dedeağaç'ların
Possessive forms of Dedeağaç
singular plural
benim (my) Dedeağaç'ım Dedeağaçlarım
senin (your) Dedeağaç'ın Dedeağaçların
onun (his/her/its) Dedeağaç'ı Dedeağaçları
bizim (our) Dedeağaç'ımız Dedeağaçlarımız
sizin (your) Dedeağaç'ınız Dedeağaçlarınız
onların (their) Dedeağaç'ı
Dedeağaçları 		Dedeağaçları

Derived terms

  • Dedeağaçlı
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.