Bilgin

See also: bilgin

Turkish

Etymology

From bilgin (“intellectual, scholar”).

Pronunciation

  • IPA(key): /bilˈɟin/

Proper noun

Bilgin

  1. a unisex given name

Declension

Declension of Bilgin
singular plural
nominative Bilgin Bilginler
accusative Bilgin'i Bilginleri
dative Bilgin'e Bilginlere
locative Bilgin'de Bilginlerde
ablative Bilgin'den Bilginlerden
genitive Bilgin'in Bilginlerin
Possessive forms of Bilgin
singular plural
benim (my) Bilgin'im Bilginlerim
senin (your) Bilgin'in Bilginlerin
onun (his/her/its) Bilgin'i Bilginleri
bizim (our) Bilgin'imiz Bilginlerimiz
sizin (your) Bilgin'iniz Bilginleriniz
onların (their) Bilgin'i
Bilginleri 		Bilginleri
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.