Bettencourt

English

Etymology

Borrowed from French Bettencourt.

Proper noun

Bettencourt (plural Bettencourts)

  1. A surname from French [in turn transferred from the place name].

See also

  • Bettincourt

French

Etymology

Inherited from Old French Béthencourt, from the Germanic personal name Betto (variant of Berto) + cort (court).

Proper noun

Bettencourt m or f by sense

  1. a surname transferred from the place name; variant forms Bentancour, Bentancourt, Betancoor, Betancor, Betancur, Betancurt, Betancurth, Betencur, Bethancourt, Bitencourt, Bittencourt, Béthencourt, Betancourt, Bethancourt, Bitencourt, Bittencourt, DeBettencour

Derived terms

  • Bettencourt-Rivière
  • Bettencourt-Saint-Ouen
  • Betancuria

Descendants

  • English: Bettencourt
  • Portuguese: Bettencourt

See also

  • Bettincourt

References

  • Maurits Gysseling, Toponymisch Woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, Noord-Frankrijk en West-Duitsland (vóór 1226), 1960, p. 135

Portuguese

Etymology

Unadapted borrowing from French Bettencourt.

Pronunciation

 
  • (Brazil) IPA(key): /ˌbe.tẽˈkuʁ/ [ˌbe.tẽˈkuh]

  • Hyphenation: Bet‧ten‧court

Proper noun

Bettencourt m or f by sense

  1. a surname from French [in turn transferred from the place name]; variant form Bittencourt