Arsin

See also: arsin and aršin

German

Noun

Arsin n (strong, genitive Arsins, plural Arsine)

  1. (inorganic chemistry, organic chemistry) arsine

Declension

Further reading

  • Arsin” in Duden online

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish آرسین (Arsin), from Ancient Greek Ἀρσινόη (Arsinóē).

Pronunciation

  • IPA(key): /aɾ.sin/

Proper noun

Arsin

  1. a town and district of Trabzon Province, Turkey

Declension

Declension of Arsin
singular plural
nominative Arsin Arsinler
accusative Arsin'i Arsinleri
dative Arsin'e Arsinlere
locative Arsin'de Arsinlerde
ablative Arsin'den Arsinlerden
genitive Arsin'in Arsinlerin
Possessive forms of Arsin
singular plural
benim (my) Arsin'im Arsinlerim
senin (your) Arsin'in Arsinlerin
onun (his/her/its) Arsin'i Arsinleri
bizim (our) Arsin'imiz Arsinlerimiz
sizin (your) Arsin'iniz Arsinleriniz
onların (their) Arsin'i
Arsinleri
Arsinleri

Derived terms

  • Arsinli