𑀯𑀼𑀠

Ashokan Prakrit

Etymology

    From Sanskrit वृद्ध (vṛddhá), from Proto-Indo-Iranian *wr̥dᶻdʰás.

    Adjective

    𑀯𑀼𑀠 (vuḍha /vuḍḍha/)[1][2]

    1. old, aged

    Alternative forms

    Attested at Dhauli and Jaugada.

    Dialectal forms of 𑀯𑀼𑀠 (“aged”)
    Variety Location Lemmas Forms
    Central Kalsi 𑀯𑀼𑀥 (vudha) 𑀯𑀼𑀥 /vuddha/ (vudha)
    East Dhauli 𑀯𑀼𑀠 (vuḍha) 𑀯𑀼𑀠 /vuḍḍha/ (vuḍha)
    Jaugada 𑀯𑀼𑀠 (vuḍha) 𑀯𑀼𑀠 /vuḍḍha/ (vuḍha)
    Northwest Shahbazgarhi 𐨬𐨂𐨝 (vuḍha) 𐨬𐨂𐨝 /vuḍḍha/ (vuḍha)
    Mansehra 𐨬𐨢𐨿𐨪 (vadhra)
    Map of dialectal forms of 𑀯𑀼𑀠 (“aged”)
    𑀯𑀼𑀠 (vuḍha) (2)
    𑀯𑀼𑀥 (vudha) (1)
    𐨬𐨂𐨝 (vuḍha) (1)
    𐨬𐨢𐨿𐨪 (vadhra) (1)

    Descendants

    • Prakrit: 𑀯𑀼𑀟𑁆𑀠 (vuḍḍha), 𑀯𑀼𑀤𑁆𑀥 (vuddha)
      • Central Indo-Aryan:
      • Eastern Indo-Aryan:
        • Assamese: বুঢ়া (burha)
        • Middle Bengali: বুঢ়া (buṛha)
          • Bengali: বুড়ো (buṛō)
        • Sylheti: ꠛꠥꠠꠣ (buṛa)
        • Bihari:
          • Bhojpuri: बूढ (būḍh)
          • Maithili: बूढ (būṛh)
        • Odia: ବୁଢ଼ା (buṛhā), ବୁଢା (buḍhā)
      • Northern Indo-Aryan:
      • Northwestern Indo-Aryan:
      • Western Indo-Aryan:
        • Gujarati: વડું (vaḍũ)

    References

    1. ^ Turner, Ralph Lilley (1969–1985), “vr̥ddhá2”, in A Comparative Dictionary of the Indo-Aryan Languages, London: Oxford University Press
    2. ^ Bryan Levman (2010), “Aśokan Phonology and the Language of the Earliest Buddhist Tradition”, in Canadian Journal of Buddhist Studies[1], pages 57-86