挟撃
See also: 挾擊
Japanese
| Kanji in this term | |
|---|---|
| 挟 | 撃 |
| きょう Grade: S |
げき Grade: S |
| kan'on | kan'yōon |
| Alternative spellings |
|---|
| 挾擊 (kyūjitai) 夾撃 |
Etymology
From Chinese 夾擊/夹击 (jiājī, “pincer attack”). 挟 (kyō, “to clasp”) is a daiyōji replacing 夾 (kyō, “to sandwich between”).
Pronunciation
Noun
挟撃 • (kyōgeki) ←けふげき (kefugeki)?
Verb
挟撃する • (kyōgeki suru) ←けふげき (kefugeki)?transitive suru (stem 挟撃し (kyōgeki shi), past 挟撃した (kyōgeki shita))
Conjugation
| Katsuyōkei ("stem forms") | |||
|---|---|---|---|
| Mizenkei ("imperfective") | 挟撃し | きょうげきし | kyōgeki shi |
| Ren’yōkei ("continuative") | 挟撃し | きょうげきし | kyōgeki shi |
| Shūshikei ("terminal") | 挟撃する | きょうげきする | kyōgeki suru |
| Rentaikei ("attributive") | 挟撃する | きょうげきする | kyōgeki suru |
| Kateikei ("hypothetical") | 挟撃すれ | きょうげきすれ | kyōgeki sure |
| Meireikei ("imperative") | 挟撃せよ¹ 挟撃しろ² |
きょうげきせよ¹ きょうげきしろ² |
kyōgeki seyo¹ kyōgeki shiro² |
| Key constructions | |||
| Passive | 挟撃される | きょうげきされる | kyōgeki sareru |
| Causative | 挟撃させる 挟撃さす |
きょうげきさせる きょうげきさす |
kyōgeki saseru kyōgeki sasu |
| Potential | 挟撃できる | きょうげきできる | kyōgeki dekiru |
| Volitional | 挟撃しよう | きょうげきしよう | kyōgeki shiyō |
| Negative | 挟撃しない | きょうげきしない | kyōgeki shinai |
| Negative continuative | 挟撃せず | きょうげきせず | kyōgeki sezu |
| Formal | 挟撃します | きょうげきします | kyōgeki shimasu |
| Perfective | 挟撃した | きょうげきした | kyōgeki shita |
| Conjunctive | 挟撃して | きょうげきして | kyōgeki shite |
| Hypothetical conditional | 挟撃すれば | きょうげきすれば | kyōgeki sureba |
¹ Written imperative
² Spoken imperative
References
- ^ Matsumura, Akira, editor (2006), 大辞林 [Daijirin] (in Japanese), Third edition, Tokyo: Sanseidō, →ISBN
- ^ Yamada, Tadao et al., editors (2011), 新明解国語辞典 [Shin Meikai Kokugo Jiten] (in Japanese), Seventh edition, Tokyo: Sanseidō, →ISBN
- “挟撃”, in 漢字ぺディア [Kanjipedia][1] (in Japanese), The Japan Kanji Aptitude Testing Foundation, 2015–2026