勇退

Japanese

Kanji in this term
退
ゆう
Grade: 4
たい
Grade: 6
on'yomi

Pronunciation

  • (Tokyo) うたい [yùútáí] (Heiban – [0])[1]
  • IPA(key): [jɯ̟ːta̠i]

Noun

(ゆう)退(たい) • (yūtaiゆうたい (yuutai)?

  1. honorable retirement to make way for others

Verb

(ゆう)退(たい)する • (yūtai suruゆうたい (yuutai)?suru (stem (ゆう)退(たい) (yūtai shi), past (ゆう)退(たい)した (yūtai shita))

  1. to honorably retire to make way for others

Conjugation

Conjugation of "勇退する" (See Appendix:Japanese verbs)
Katsuyōkei ("stem forms")
Mizenkei ("imperfective") 勇退し ゆうたいし yūtai shi
Ren’yōkei ("continuative") 勇退し ゆうたいし yūtai shi
Shūshikei ("terminal") 勇退する ゆうたいする yūtai suru
Rentaikei ("attributive") 勇退する ゆうたいする yūtai suru
Kateikei ("hypothetical") 勇退すれ ゆうたいすれ yūtai sure
Meireikei ("imperative") 勇退せよ¹
勇退しろ²
ゆうたいせよ¹
ゆうたいしろ²
yūtai seyo¹
yūtai shiro²
Key constructions
Passive 勇退される ゆうたいされる yūtai sareru
Causative 勇退させる
勇退さす
ゆうたいさせる
ゆうたいさす
yūtai saseru
yūtai sasu
Potential 勇退できる ゆうたいできる yūtai dekiru
Volitional 勇退しよう ゆうたいしよう yūtai shiyō
Negative 勇退しない ゆうたいしない yūtai shinai
Negative continuative 勇退せず ゆうたいせず yūtai sezu
Formal 勇退します ゆうたいします yūtai shimasu
Perfective 勇退した ゆうたいした yūtai shita
Conjunctive 勇退して ゆうたいして yūtai shite
Hypothetical conditional 勇退すれば ゆうたいすれば yūtai sureba

¹ Written imperative
² Spoken imperative

References

  1. ^ Matsumura, Akira, editor (2006), 大辞林 [Daijirin] (in Japanese), Third edition, Tokyo: Sanseidō, →ISBN