主賓
Chinese
to own; to host; master to own; to host; master; lord; primary |
visitor; guest | ||
|---|---|---|---|
| trad. (主賓) | 主 | 賓 | |
| simp. (主宾) | 主 | 宾 | |
| anagram | 賓主/宾主 | ||
Pronunciation
- Mandarin
- (Standard Chinese)+
- Hanyu Pinyin: zhǔbīn
- Zhuyin: ㄓㄨˇ ㄅㄧㄣ
- Tongyong Pinyin: jhǔbin
- Wade–Giles: chu3-pin1
- Yale: jǔ-bīn
- Gwoyeu Romatzyh: juubin
- Palladius: чжубинь (čžubinʹ)
- Sinological IPA (key): /ʈ͡ʂu²¹⁴⁻²¹ pin⁵⁵/
- (Standard Chinese)+
- Cantonese
- (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)+
- Jyutping: zyu2 ban1
- Yale: jyú bān
- Cantonese Pinyin: dzy2 ban1
- Guangdong Romanization: ju2 ben1
- Sinological IPA (key): /t͡syː³⁵ pɐn⁵⁵/
- (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)+
- Southern Min
- (Hokkien: General Taiwanese)
- Pe̍h-ōe-jī: chú-pin
- Tâi-lô: tsú-pin
- Phofsit Daibuun: zw'pyn
- Sinological IPA (Kaohsiung): /t͡su⁴¹⁻⁴⁴ pin⁴⁴/
- Sinological IPA (Taipei): /t͡su⁵³⁻⁴⁴ pin⁴⁴/
- (Hokkien: General Taiwanese)
Noun
主賓