ワープ
Japanese
Noun
ワープ • (wāpu)
Verb
ワープする • (wāpu suru) suru (stem ワープし (wāpu shi), past ワープした (wāpu shita))
- to warp
Conjugation
| Katsuyōkei ("stem forms") | |||
|---|---|---|---|
| Mizenkei ("imperfective") | ワープし | wāpu shi | |
| Ren’yōkei ("continuative") | ワープし | wāpu shi | |
| Shūshikei ("terminal") | ワープする | wāpu suru | |
| Rentaikei ("attributive") | ワープする | wāpu suru | |
| Kateikei ("hypothetical") | ワープすれ | wāpu sure | |
| Meireikei ("imperative") | ワープせよ¹ ワープしろ² |
wāpu seyo¹ wāpu shiro² | |
| Key constructions | |||
| Passive | ワープされる | wāpu sareru | |
| Causative | ワープさせる ワープさす |
wāpu saseru wāpu sasu | |
| Potential | ワープできる | wāpu dekiru | |
| Volitional | ワープしよう | wāpu shiyō | |
| Negative | ワープしない | wāpu shinai | |
| Negative continuative | ワープせず | wāpu sezu | |
| Formal | ワープします | wāpu shimasu | |
| Perfective | ワープした | wāpu shita | |
| Conjunctive | ワープして | wāpu shite | |
| Hypothetical conditional | ワープすれば | wāpu sureba | |
¹ Written imperative
² Spoken imperative