リムる

Japanese

Etymology

From リムーブ (rimūbu, derived from English remove) + (-ru).

Pronunciation

  • IPA(key): [ɾʲimɯ̟ɾɯ̟]

Verb

リムる • (rimurugodan (stem リムり (rimuri), past リムった (rimutta))

  1. (Internet slang) to unfollow

Conjugation

Conjugation of "リムる" (See Appendix:Japanese verbs)
Katsuyōkei ("stem forms")
Mizenkei ("imperfective") リムら rimura
Ren’yōkei ("continuative") リムり rimuri
Shūshikei ("terminal") リムる rimuru
Rentaikei ("attributive") リムる rimuru
Kateikei ("hypothetical") リムれ rimure
Meireikei ("imperative") リムれ rimure
Key constructions
Passive リムられる rimurareru
Causative リムらせる
リムらす
rimuraseru
rimurasu
Potential リムれる rimureru
Volitional リムろう rimurō
Negative リムらない rimuranai
Negative continuative リムらず rimurazu
Formal リムります rimurimasu
Perfective リムった rimutta
Conjunctive リムって rimutte
Hypothetical conditional リムれば rimureba