リスタート
Japanese
Etymology
Borrowed from English restart.
Pronunciation
- IPA(key): [ɾʲisɨta̠ːto̞]
Noun
リスタート • (risutāto)
Verb
リスタートする • (risutāto suru) suru (stem リスタートし (risutāto shi), past リスタートした (risutāto shita))
- to restart
Conjugation
| Katsuyōkei ("stem forms") | |||
|---|---|---|---|
| Mizenkei ("imperfective") | リスタートし | risutāto shi | |
| Ren’yōkei ("continuative") | リスタートし | risutāto shi | |
| Shūshikei ("terminal") | リスタートする | risutāto suru | |
| Rentaikei ("attributive") | リスタートする | risutāto suru | |
| Kateikei ("hypothetical") | リスタートすれ | risutāto sure | |
| Meireikei ("imperative") | リスタートせよ¹ リスタートしろ² |
risutāto seyo¹ risutāto shiro² | |
| Key constructions | |||
| Passive | リスタートされる | risutāto sareru | |
| Causative | リスタートさせる リスタートさす |
risutāto saseru risutāto sasu | |
| Potential | リスタートできる | risutāto dekiru | |
| Volitional | リスタートしよう | risutāto shiyō | |
| Negative | リスタートしない | risutāto shinai | |
| Negative continuative | リスタートせず | risutāto sezu | |
| Formal | リスタートします | risutāto shimasu | |
| Perfective | リスタートした | risutāto shita | |
| Conjunctive | リスタートして | risutāto shite | |
| Hypothetical conditional | リスタートすれば | risutāto sureba | |
¹ Written imperative
² Spoken imperative