うっぷ
Japanese
Pronunciation
- IPA(key): [ɯ̟p̚pɯ̟]
Noun
うっぷ • (uppu)
Verb
うっぷする • (uppu suru) suru (stem うっぷし (uppu shi), past うっぷした (uppu shita))
Conjugation
| Katsuyōkei ("stem forms") | |||
|---|---|---|---|
| Mizenkei ("imperfective") | うっぷし | uppu shi | |
| Ren’yōkei ("continuative") | うっぷし | uppu shi | |
| Shūshikei ("terminal") | うっぷする | uppu suru | |
| Rentaikei ("attributive") | うっぷする | uppu suru | |
| Kateikei ("hypothetical") | うっぷすれ | uppu sure | |
| Meireikei ("imperative") | うっぷせよ¹ うっぷしろ² |
uppu seyo¹ uppu shiro² | |
| Key constructions | |||
| Passive | うっぷされる | uppu sareru | |
| Causative | うっぷさせる うっぷさす |
uppu saseru uppu sasu | |
| Potential | うっぷできる | uppu dekiru | |
| Volitional | うっぷしよう | uppu shiyō | |
| Negative | うっぷしない | uppu shinai | |
| Negative continuative | うっぷせず | uppu sezu | |
| Formal | うっぷします | uppu shimasu | |
| Perfective | うっぷした | uppu shita | |
| Conjunctive | うっぷして | uppu shite | |
| Hypothetical conditional | うっぷすれば | uppu sureba | |
¹ Written imperative
² Spoken imperative