ῥείω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *srew-.

Pronunciation

 

Verb

ῥείω • (rheíō)

  1. Epic form of ῥέω (rhéō)

Conjugation

   Present: ῥείω, ῥείομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ῥείω ῥείεις ῥείει ῥείετον ῥείετον ῥείομεν ῥείετε ῥείουσῐ(ν)
subjunctive ῥείω,
ῥείωμῐ 		ῥείῃς,
ῥείῃσθᾰ 		ῥείῃ,
ῥείῃσῐ(ν) 		ῥείητον ῥείητον ῥείωμεν ῥείητε ῥείωσῐ(ν)
optative ῥείοιμῐ ῥείοις,
ῥείοισθᾰ 		ῥείοι ῥείοιτον ῥειοίτην ῥείοιμεν ῥείοιτε ῥείοιεν
imperative   ῥεῖε ῥειέτω ῥείετον ῥειέτων   ῥείετε ῥειόντων
middle/passive indicative ῥείομαι ῥείεαι,
ῥείῃ 		ῥείεται ῥείεσθον ῥείεσθον ῥειόμε(σ)θᾰ ῥείεσθε ῥείονται
subjunctive ῥείωμαι ῥείηαι,
ῥείῃ 		ῥείηται ῥείησθον ῥείησθον ῥειώμε(σ)θᾰ ῥείησθε ῥείωνται
optative ῥειοίμην ῥείοιο ῥείοιτο ῥείοισθον ῥειοίσθην ῥειοίμε(σ)θᾰ ῥείοισθε ῥειοίᾰτο
imperative   ῥείεο,
ῥείευ 		ῥειέσθω ῥείεσθον ῥειέσθων   ῥείεσθε ῥειέσθων
active middle/passive
infinitive ῥείειν,
ῥειέμεν(αι),
ῥειμέναι 		ῥείεσθαι
participle m ῥείων ῥειόμενος
f ῥείουσᾰ ῥειομένη
n ῥεῖον ῥειόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.