ῥαπίζω

See also: ραπίζω

Ancient Greek

Etymology

Possibly from ῥέπω (rhépō, “to let fall, drop, decline, descend”) +‎ -ίζω (-ízō); related to ῤαπίς (rapís), ῥάβδος (rhábdos, “rod, staff”).

Pronunciation

 

Verb

ῥαπίζω • (rhapízō)

  1. to strike with a stick, rod, cudgel; to flog, scourge, thrash
  2. to slap, hit, smack, strike, smite (with the palm of the hand)
    • 70 CE – 90 CE, The Gospel of Matthew 5:39:
      ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ’ ὅστις σε ῥαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιάν σου σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην
      egṑ dè légō humîn mḕ antistênai tōî ponērōî; all’ hóstis se rhapísei epì tḕn dexián sou siagóna, strépson autōî kaì tḕn állēn
      But I say to you, Do not resist the one who is evil. But if anyone slaps you on the right cheek, turn to him the other also

Conjugation

   Present: ῥαπίζω, ῥαπίζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ῥαπίζω ῥαπίζεις ῥαπίζει ῥαπίζετον ῥαπίζετον ῥαπίζομεν ῥαπίζετε ῥαπίζουσῐ(ν)
subjunctive ῥαπίζω ῥαπίζῃς ῥαπίζῃ ῥαπίζητον ῥαπίζητον ῥαπίζωμεν ῥαπίζητε ῥαπίζωσῐ(ν)
optative ῥαπίζοιμῐ ῥαπίζοις ῥαπίζοι ῥαπίζοιτον ῥαπιζοίτην ῥαπίζοιμεν ῥαπίζοιτε ῥαπίζοιεν
imperative   ῥάπιζε ῥαπιζέτω ῥαπίζετον ῥαπιζέτων   ῥαπίζετε ῥαπιζόντων
middle/passive indicative ῥαπίζομαι ῥαπίζῃ,
ῥαπίζει 		ῥαπίζεται ῥαπίζεσθον ῥαπίζεσθον ῥαπιζόμεθᾰ ῥαπίζεσθε ῥαπίζονται
subjunctive ῥαπίζωμαι ῥαπίζῃ ῥαπίζηται ῥαπίζησθον ῥαπίζησθον ῥαπιζώμεθᾰ ῥαπίζησθε ῥαπίζωνται
optative ῥαπιζοίμην ῥαπίζοιο ῥαπίζοιτο ῥαπίζοισθον ῥαπιζοίσθην ῥαπιζοίμεθᾰ ῥαπίζοισθε ῥαπίζοιντο
imperative   ῥαπίζου ῥαπιζέσθω ῥαπίζεσθον ῥαπιζέσθων   ῥαπίζεσθε ῥαπιζέσθων
active middle/passive
infinitive ῥαπίζειν ῥαπίζεσθαι
participle m ῥαπίζων ῥαπιζόμενος
f ῥαπίζουσᾰ ῥαπιζομένη
n ῥαπῖζον ῥαπιζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐρράπιζον, ἐρραπιζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐρράπιζον ἐρράπιζες ἐρράπιζε(ν) ἐρραπίζετον ἐρραπιζέτην ἐρραπίζομεν ἐρραπίζετε ἐρράπιζον
middle/passive indicative ἐρραπιζόμην ἐρραπίζου ἐρραπίζετο ἐρραπίζεσθον ἐρραπιζέσθην ἐρραπιζόμεθᾰ ἐρραπίζεσθε ἐρραπίζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ῥαπῐσέω, ῥαπῐσέομαι, ῥαπῐσθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ῥαπῐσέω ῥαπῐσέεις ῥαπῐσέει ῥαπῐσέετον ῥαπῐσέετον ῥαπῐσέομεν ῥαπῐσέετε ῥαπῐσέουσῐ(ν)
optative ῥαπῐσέοιμῐ ῥαπῐσέοις ῥαπῐσέοι ῥαπῐσέοιτον ῥαπῐσεοίτην ῥαπῐσέοιμεν ῥαπῐσέοιτε ῥαπῐσέοιεν
middle indicative ῥαπῐσέομαι ῥαπῐσέῃ,
ῥαπῐσέει 		ῥαπῐσέεται ῥαπῐσέεσθον ῥαπῐσέεσθον ῥαπῐσεόμεθᾰ ῥαπῐσέεσθε ῥαπῐσέονται
optative ῥαπῐσεοίμην ῥαπῐσέοιο ῥαπῐσέοιτο ῥαπῐσέοισθον ῥαπῐσεοίσθην ῥαπῐσεοίμεθᾰ ῥαπῐσέοισθε ῥαπῐσέοιντο
passive indicative ῥαπῐσθήσομαι ῥαπῐσθήσῃ,
ῥαπῐσθήσει 		ῥαπῐσθήσεται ῥαπῐσθήσεσθον ῥαπῐσθήσεσθον ῥαπῐσθησόμεθᾰ ῥαπῐσθήσεσθε ῥαπῐσθήσονται
optative ῥαπῐσθησοίμην ῥαπῐσθήσοιο ῥαπῐσθήσοιτο ῥαπῐσθήσοισθον ῥαπῐσθησοίσθην ῥαπῐσθησοίμεθᾰ ῥαπῐσθήσοισθε ῥαπῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive ῥαπῐσέειν ῥαπῐσέεσθαι ῥαπῐσθήσεσθαι
participle m ῥαπῐσέων ῥαπῐσεόμενος ῥαπῐσθησόμενος
f ῥαπῐσέουσᾰ ῥαπῐσεομένη ῥαπῐσθησομένη
n ῥαπῐσέον ῥαπῐσεόμενον ῥαπῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ῥαπῐσῶ, ῥαπῐσοῦμαι, ῥαπῐσθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ῥαπῐσῶ ῥαπῐσεῖς ῥαπῐσεῖ ῥαπῐσεῖτον ῥαπῐσεῖτον ῥαπῐσοῦμεν ῥαπῐσεῖτε ῥαπῐσοῦσῐ(ν)
optative ῥαπῐσοίην,
ῥαπῐσοῖμῐ 		ῥαπῐσοίης,
ῥαπῐσοῖς 		ῥαπῐσοίη,
ῥαπῐσοῖ 		ῥαπῐσοῖτον,
ῥαπῐσοίητον 		ῥαπῐσοίτην,
ῥαπῐσοιήτην 		ῥαπῐσοῖμεν,
ῥαπῐσοίημεν 		ῥαπῐσοῖτε,
ῥαπῐσοίητε 		ῥαπῐσοῖεν,
ῥαπῐσοίησᾰν
middle indicative ῥαπῐσοῦμαι ῥαπῐσῇ ῥαπῐσεῖται ῥαπῐσεῖσθον ῥαπῐσεῖσθον ῥαπῐσούμεθᾰ ῥαπῐσεῖσθε ῥαπῐσοῦνται
optative ῥαπῐσοίμην ῥαπῐσοῖο ῥαπῐσοῖτο ῥαπῐσοῖσθον ῥαπῐσοίσθην ῥαπῐσοίμεθᾰ ῥαπῐσοῖσθε ῥαπῐσοῖντο
passive indicative ῥαπῐσθήσομαι ῥαπῐσθήσῃ,
ῥαπῐσθήσει 		ῥαπῐσθήσεται ῥαπῐσθήσεσθον ῥαπῐσθήσεσθον ῥαπῐσθησόμεθᾰ ῥαπῐσθήσεσθε ῥαπῐσθήσονται
optative ῥαπῐσθησοίμην ῥαπῐσθήσοιο ῥαπῐσθήσοιτο ῥαπῐσθήσοισθον ῥαπῐσθησοίσθην ῥαπῐσθησοίμεθᾰ ῥαπῐσθήσοισθε ῥαπῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive ῥαπῐσεῖν ῥαπῐσεῖσθαι ῥαπῐσθήσεσθαι
participle m ῥαπῐσῶν ῥαπῐσούμενος ῥαπῐσθησόμενος
f ῥαπῐσοῦσᾰ ῥαπῐσουμένη ῥαπῐσθησομένη
n ῥαπῐσοῦν ῥαπῐσούμενον ῥαπῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐρράπῐσᾰ, ἐρραπῐσᾰ́μην, ἐρραπῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐρράπῐσᾰ ἐρράπῐσᾰς ἐρράπῐσε(ν) ἐρραπῐ́σᾰτον ἐρραπῐσᾰ́την ἐρραπῐ́σᾰμεν ἐρραπῐ́σᾰτε ἐρράπῐσᾰν
subjunctive ῥαπῐ́σω ῥαπῐ́σῃς ῥαπῐ́σῃ ῥαπῐ́σητον ῥαπῐ́σητον ῥαπῐ́σωμεν ῥαπῐ́σητε ῥαπῐ́σωσῐ(ν)
optative ῥαπῐ́σαιμῐ ῥαπῐ́σειᾰς,
ῥαπῐ́σαις 		ῥαπῐ́σειε(ν),
ῥαπῐ́σαι 		ῥαπῐ́σαιτον ῥαπῐσαίτην ῥαπῐ́σαιμεν ῥαπῐ́σαιτε ῥαπῐ́σειᾰν,
ῥαπῐ́σαιεν
imperative   ῥάπῐσον ῥαπῐσᾰ́τω ῥαπῐ́σᾰτον ῥαπῐσᾰ́των   ῥαπῐ́σᾰτε ῥαπῐσᾰ́ντων
middle indicative ἐρραπῐσᾰ́μην ἐρραπῐ́σω ἐρραπῐ́σᾰτο ἐρραπῐ́σᾰσθον ἐρραπῐσᾰ́σθην ἐρραπῐσᾰ́μεθᾰ ἐρραπῐ́σᾰσθε ἐρραπῐ́σᾰντο
subjunctive ῥαπῐ́σωμαι ῥαπῐ́σῃ ῥαπῐ́σηται ῥαπῐ́σησθον ῥαπῐ́σησθον ῥαπῐσώμεθᾰ ῥαπῐ́σησθε ῥαπῐ́σωνται
optative ῥαπῐσαίμην ῥαπῐ́σαιο ῥαπῐ́σαιτο ῥαπῐ́σαισθον ῥαπῐσαίσθην ῥαπῐσαίμεθᾰ ῥαπῐ́σαισθε ῥαπῐ́σαιντο
imperative   ῥάπῐσαι ῥαπῐσᾰ́σθω ῥαπῐ́σᾰσθον ῥαπῐσᾰ́σθων   ῥαπῐ́σᾰσθε ῥαπῐσᾰ́σθων
passive indicative ἐρραπῐ́σθην ἐρραπῐ́σθης ἐρραπῐ́σθη ἐρραπῐ́σθητον ἐρραπῐσθήτην ἐρραπῐ́σθημεν ἐρραπῐ́σθητε ἐρραπῐ́σθησᾰν
subjunctive ῥαπῐσθῶ ῥαπῐσθῇς ῥαπῐσθῇ ῥαπῐσθῆτον ῥαπῐσθῆτον ῥαπῐσθῶμεν ῥαπῐσθῆτε ῥαπῐσθῶσῐ(ν)
optative ῥαπῐσθείην ῥαπῐσθείης ῥαπῐσθείη ῥαπῐσθεῖτον,
ῥαπῐσθείητον 		ῥαπῐσθείτην,
ῥαπῐσθειήτην 		ῥαπῐσθεῖμεν,
ῥαπῐσθείημεν 		ῥαπῐσθεῖτε,
ῥαπῐσθείητε 		ῥαπῐσθεῖεν,
ῥαπῐσθείησᾰν
imperative   ῥαπῐ́σθητῐ ῥαπῐσθήτω ῥαπῐ́σθητον ῥαπῐσθήτων   ῥαπῐ́σθητε ῥαπῐσθέντων
active middle passive
infinitive ῥαπῐ́σαι ῥαπῐ́σᾰσθαι ῥαπῐσθῆναι
participle m ῥαπῐ́σᾱς ῥαπῐσᾰ́μενος ῥαπῐσθείς
f ῥαπῐ́σᾱσᾰ ῥαπῐσᾰμένη ῥαπῐσθεῖσᾰ
n ῥαπῐ́σᾰν ῥαπῐσᾰ́μενον ῥαπῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἐράπῐσᾰ, ἐραπῐσᾰ́μην, ἐραπῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐράπῐσᾰ ἐράπῐσᾰς ἐράπῐσε(ν) ἐραπῐ́σᾰτον ἐραπῐσᾰ́την ἐραπῐ́σᾰμεν ἐραπῐ́σᾰτε ἐράπῐσᾰν
subjunctive ῥαπῐ́σω ῥαπῐ́σῃς ῥαπῐ́σῃ ῥαπῐ́σητον ῥαπῐ́σητον ῥαπῐ́σωμεν ῥαπῐ́σητε ῥαπῐ́σωσῐ(ν)
optative ῥαπῐ́σαιμῐ ῥαπῐ́σειᾰς,
ῥαπῐ́σαις 		ῥαπῐ́σειε(ν),
ῥαπῐ́σαι 		ῥαπῐ́σαιτον ῥαπῐσαίτην ῥαπῐ́σαιμεν ῥαπῐ́σαιτε ῥαπῐ́σειᾰν,
ῥαπῐ́σαιεν
imperative   ῥάπῐσον ῥαπῐσᾰ́τω ῥαπῐ́σᾰτον ῥαπῐσᾰ́των   ῥαπῐ́σᾰτε ῥαπῐσᾰ́ντων
middle indicative ἐραπῐσᾰ́μην ἐραπῐ́σω ἐραπῐ́σᾰτο ἐραπῐ́σᾰσθον ἐραπῐσᾰ́σθην ἐραπῐσᾰ́μεθᾰ ἐραπῐ́σᾰσθε ἐραπῐ́σᾰντο
subjunctive ῥαπῐ́σωμαι ῥαπῐ́σῃ ῥαπῐ́σηται ῥαπῐ́σησθον ῥαπῐ́σησθον ῥαπῐσώμεθᾰ ῥαπῐ́σησθε ῥαπῐ́σωνται
optative ῥαπῐσαίμην ῥαπῐ́σαιο ῥαπῐ́σαιτο ῥαπῐ́σαισθον ῥαπῐσαίσθην ῥαπῐσαίμεθᾰ ῥαπῐ́σαισθε ῥαπῐ́σαιντο
imperative   ῥάπῐσαι ῥαπῐσᾰ́σθω ῥαπῐ́σᾰσθον ῥαπῐσᾰ́σθων   ῥαπῐ́σᾰσθε ῥαπῐσᾰ́σθων
passive indicative ἐραπῐ́σθην ἐραπῐ́σθης ἐραπῐ́σθη ἐραπῐ́σθητον ἐραπῐσθήτην ἐραπῐ́σθημεν ἐραπῐ́σθητε ἐραπῐ́σθησᾰν
subjunctive ῥαπῐσθῶ ῥαπῐσθῇς ῥαπῐσθῇ ῥαπῐσθῆτον ῥαπῐσθῆτον ῥαπῐσθῶμεν ῥαπῐσθῆτε ῥαπῐσθῶσῐ(ν)
optative ῥαπῐσθείην ῥαπῐσθείης ῥαπῐσθείη ῥαπῐσθεῖτον,
ῥαπῐσθείητον 		ῥαπῐσθείτην,
ῥαπῐσθειήτην 		ῥαπῐσθεῖμεν,
ῥαπῐσθείημεν 		ῥαπῐσθεῖτε,
ῥαπῐσθείητε 		ῥαπῐσθεῖεν,
ῥαπῐσθείησᾰν
imperative   ῥαπῐ́σθητῐ ῥαπῐσθήτω ῥαπῐ́σθητον ῥαπῐσθήτων   ῥαπῐ́σθητε ῥαπῐσθέντων
active middle passive
infinitive ῥαπῐ́σαι ῥαπῐ́σᾰσθαι ῥαπῐσθῆναι
participle m ῥαπῐ́σᾱς ῥαπῐσᾰ́μενος ῥαπῐσθείς
f ῥαπῐ́σᾱσᾰ ῥαπῐσᾰμένη ῥαπῐσθεῖσᾰ
n ῥαπῐ́σᾰν ῥαπῐσᾰ́μενον ῥαπῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ῥεράπῐκᾰ, ῥεράπῐσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ῥεράπῐκᾰ ῥεράπῐκᾰς ῥεράπῐκε(ν) ῥεραπῐ́κᾰτον ῥεραπῐ́κᾰτον ῥεραπῐ́κᾰμεν ῥεραπῐ́κᾰτε ῥεραπῐ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive ῥεραπῐ́κω ῥεραπῐ́κῃς ῥεραπῐ́κῃ ῥεραπῐ́κητον ῥεραπῐ́κητον ῥεραπῐ́κωμεν ῥεραπῐ́κητε ῥεραπῐ́κωσῐ(ν)
optative ῥεραπῐ́κοιμῐ,
ῥεραπῐκοίην 		ῥεραπῐ́κοις,
ῥεραπῐκοίης 		ῥεραπῐ́κοι,
ῥεραπῐκοίη 		ῥεραπῐ́κοιτον ῥεραπῐκοίτην ῥεραπῐ́κοιμεν ῥεραπῐ́κοιτε ῥεραπῐ́κοιεν
imperative   ῥεράπῐκε ῥεραπῐκέτω ῥεραπῐ́κετον ῥεραπῐκέτων   ῥεραπῐ́κετε ῥεραπῐκόντων
middle/passive indicative ῥεράπῐσμαι ῥεράπῐσαι ῥεράπῐσται ῥεράπῐσθον ῥεράπῐσθον ῥεραπῐ́σμεθᾰ ῥεράπῐσθε ῥεραπῐ́σᾰται
subjunctive ῥεραπῐσμένος ὦ ῥεραπῐσμένος ᾖς ῥεραπῐσμένος ᾖ ῥεραπῐσμένω ἦτον ῥεραπῐσμένω ἦτον ῥεραπῐσμένοι ὦμεν ῥεραπῐσμένοι ἦτε ῥεραπῐσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ῥεραπῐσμένος εἴην ῥεραπῐσμένος εἴης ῥεραπῐσμένος εἴη ῥεραπῐσμένω εἴητον,
εἶτον 		ῥεραπῐσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ῥεραπῐσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ῥεραπῐσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ῥεραπῐσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ῥεράπῐσο ῥεραπῐ́σθω ῥεράπῐσθον ῥεραπῐ́σθων   ῥεράπῐσθε ῥεραπῐ́σθων
active middle/passive
infinitive ῥεραπῐκέναι ῥεραπῐ́σθαι
participle m ῥεραπῐκώς ῥεραπῐσμένος
f ῥεραπῐκυῖᾰ ῥεραπῐσμένη
n ῥεραπῐκός ῥεραπῐσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Descendants

  • → Greek: ραπίζω (rapízo) (learned)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.