ὑπολογίζομαι

Ancient Greek

Etymology

From ὑπο- (hupo-, “under”) +‎ λογῐ́ζομαι (logĭ́zomai, “to count, reckon”), from λόγος (lógos, “word”) +‎ -ῐ́ζω (-ĭ́zō).

Pronunciation

 

Verb

ὑπολογῐ́ζομαι • (hupologĭ́zomai) (deponent)

  1. take account of, consider
    • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 99:
      καὶ γάρ τοι πᾶσι τοῖς Ἕλλησιν ἐδείξατ´ ἐκ τούτων ὄτι, κἄν ὁτιοῦν τις εἰς ὑμᾶς ἐχαμάρτῃ, τούτων τὴν ὀργὴν εἰς τἄλλ´ ἔχετε, ἐάν δ´ ὑπὲρ σωτηρίας ἤ ἐλευθερίας κίνδυνός τις αὐτοὺς καταλαμβάνῃ, οὔτε μνησικακήσετ´ οὔθ´ ὐπολογιεῖσθε
      kaì gár toi pâsi toîs Héllēsin edeíxat́ ek toútōn óti, kán hotioûn tis eis humâs ekhamártēi, toútōn tḕn orgḕn eis tálĺ ékhete, eán d́ hupèr sōtērías ḗ eleutherías kíndunós tis autoùs katalambánēi, oúte mnēsikakḗset́ oúth́ upologieîsthe
      For truly you showed all the Greeks from these things that, even if anyone whatsoever should harm you, you have anger over these things otherwise, but if some danger should take hold of them concerning their safety or freedom, you would neither hold a grudge nor take account of it

Inflection

   Present: ὑπολογῐ́ζω, ὑπολογῐ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπολογῐ́ζω ὑπολογῐ́ζεις ὑπολογῐ́ζει ὑπολογῐ́ζετον ὑπολογῐ́ζετον ὑπολογῐ́ζομεν ὑπολογῐ́ζετε ὑπολογῐ́ζουσῐ(ν)
subjunctive ὑπολογῐ́ζω ὑπολογῐ́ζῃς ὑπολογῐ́ζῃ ὑπολογῐ́ζητον ὑπολογῐ́ζητον ὑπολογῐ́ζωμεν ὑπολογῐ́ζητε ὑπολογῐ́ζωσῐ(ν)
optative ὑπολογῐ́ζοιμῐ ὑπολογῐ́ζοις ὑπολογῐ́ζοι ὑπολογῐ́ζοιτον ὑπολογῐζοίτην ὑπολογῐ́ζοιμεν ὑπολογῐ́ζοιτε ὑπολογῐ́ζοιεν
imperative   ὑπολόγῐζε ὑπολογῐζέτω ὑπολογῐ́ζετον ὑπολογῐζέτων   ὑπολογῐ́ζετε ὑπολογῐζόντων
middle/passive indicative ὑπολογῐ́ζομαι ὑπολογῐ́ζῃ,
ὑπολογῐ́ζει 		ὑπολογῐ́ζεται ὑπολογῐ́ζεσθον ὑπολογῐ́ζεσθον ὑπολογῐζόμεθᾰ ὑπολογῐ́ζεσθε ὑπολογῐ́ζονται
subjunctive ὑπολογῐ́ζωμαι ὑπολογῐ́ζῃ ὑπολογῐ́ζηται ὑπολογῐ́ζησθον ὑπολογῐ́ζησθον ὑπολογῐζώμεθᾰ ὑπολογῐ́ζησθε ὑπολογῐ́ζωνται
optative ὑπολογῐζοίμην ὑπολογῐ́ζοιο ὑπολογῐ́ζοιτο ὑπολογῐ́ζοισθον ὑπολογῐζοίσθην ὑπολογῐζοίμεθᾰ ὑπολογῐ́ζοισθε ὑπολογῐ́ζοιντο
imperative   ὑπολογῐ́ζου ὑπολογῐζέσθω ὑπολογῐ́ζεσθον ὑπολογῐζέσθων   ὑπολογῐ́ζεσθε ὑπολογῐζέσθων
active middle/passive
infinitive ὑπολογῐ́ζειν ὑπολογῐ́ζεσθαι
participle m ὑπολογῐ́ζων ὑπολογῐζόμενος
f ὑπολογῐ́ζουσᾰ ὑπολογῐζομένη
n ὑπολογῐ́ζον ὑπολογῐζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ὑπελόγῐζον, ὑπελογῐζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπελόγῐζον ὑπελόγῐζες ὑπελόγῐζε(ν) ὑπελογῐ́ζετον ὑπελογῐζέτην ὑπελογῐ́ζομεν ὑπελογῐ́ζετε ὑπελόγῐζον
middle/passive indicative ὑπελογῐζόμην ὑπελογῐ́ζου ὑπελογῐ́ζετο ὑπελογῐ́ζεσθον ὑπελογῐζέσθην ὑπελογῐζόμεθᾰ ὑπελογῐ́ζεσθε ὑπελογῐ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ὑπολογῐέω, ὑπολογῐέομαι, ὑπολογῐσθήσομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπολογῐέω ὑπολογῐέεις ὑπολογῐέει ὑπολογῐέετον ὑπολογῐέετον ὑπολογῐέομεν ὑπολογῐέετε ὑπολογῐέουσῐ(ν)
optative ὑπολογῐέοιμῐ ὑπολογῐέοις ὑπολογῐέοι ὑπολογῐέοιτον ὑπολογῐεοίτην ὑπολογῐέοιμεν ὑπολογῐέοιτε ὑπολογῐέοιεν
middle indicative ὑπολογῐέομαι ὑπολογῐέῃ,
ὑπολογῐέει 		ὑπολογῐέεται ὑπολογῐέεσθον ὑπολογῐέεσθον ὑπολογῐεόμεθᾰ ὑπολογῐέεσθε ὑπολογῐέονται
optative ὑπολογῐεοίμην ὑπολογῐέοιο ὑπολογῐέοιτο ὑπολογῐέοισθον ὑπολογῐεοίσθην ὑπολογῐεοίμεθᾰ ὑπολογῐέοισθε ὑπολογῐέοιντο
passive indicative ὑπολογῐσθήσομαι ὑπολογῐσθήσῃ,
ὑπολογῐσθήσει 		ὑπολογῐσθήσεται ὑπολογῐσθήσεσθον ὑπολογῐσθήσεσθον ὑπολογῐσθησόμεθᾰ ὑπολογῐσθήσεσθε ὑπολογῐσθήσονται
optative ὑπολογῐσθησοίμην ὑπολογῐσθήσοιο ὑπολογῐσθήσοιτο ὑπολογῐσθήσοισθον ὑπολογῐσθησοίσθην ὑπολογῐσθησοίμεθᾰ ὑπολογῐσθήσοισθε ὑπολογῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive ὑπολογῐέειν ὑπολογῐέεσθαι ὑπολογῐσθήσεσθαι
participle m ὑπολογῐέων ὑπολογῐεόμενος ὑπολογῐσθησόμενος
f ὑπολογῐέουσᾰ ὑπολογῐεομένη ὑπολογῐσθησομένη
n ὑπολογῐέον ὑπολογῐεόμενον ὑπολογῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ὑπολογῐῶ, ὑπολογῐοῦμαι, ὑπολογῐσθήσομαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπολογῐῶ ὑπολογῐεῖς ὑπολογῐεῖ ὑπολογῐεῖτον ὑπολογῐεῖτον ὑπολογῐοῦμεν ὑπολογῐεῖτε ὑπολογῐοῦσῐ(ν)
optative ὑπολογῐοίην,
ὑπολογῐοῖμῐ 		ὑπολογῐοίης,
ὑπολογῐοῖς 		ὑπολογῐοίη,
ὑπολογῐοῖ 		ὑπολογῐοῖτον,
ὑπολογῐοίητον 		ὑπολογῐοίτην,
ὑπολογῐοιήτην 		ὑπολογῐοῖμεν,
ὑπολογῐοίημεν 		ὑπολογῐοῖτε,
ὑπολογῐοίητε 		ὑπολογῐοῖεν,
ὑπολογῐοίησᾰν
middle indicative ὑπολογῐοῦμαι ὑπολογῐῇ ὑπολογῐεῖται ὑπολογῐεῖσθον ὑπολογῐεῖσθον ὑπολογῐούμεθᾰ ὑπολογῐεῖσθε ὑπολογῐοῦνται
optative ὑπολογῐοίμην ὑπολογῐοῖο ὑπολογῐοῖτο ὑπολογῐοῖσθον ὑπολογῐοίσθην ὑπολογῐοίμεθᾰ ὑπολογῐοῖσθε ὑπολογῐοῖντο
passive indicative ὑπολογῐσθήσομαι ὑπολογῐσθήσῃ,
ὑπολογῐσθήσει 		ὑπολογῐσθήσεται ὑπολογῐσθήσεσθον ὑπολογῐσθήσεσθον ὑπολογῐσθησόμεθᾰ ὑπολογῐσθήσεσθε ὑπολογῐσθήσονται
optative ὑπολογῐσθησοίμην ὑπολογῐσθήσοιο ὑπολογῐσθήσοιτο ὑπολογῐσθήσοισθον ὑπολογῐσθησοίσθην ὑπολογῐσθησοίμεθᾰ ὑπολογῐσθήσοισθε ὑπολογῐσθήσοιντο
active middle passive
infinitive ὑπολογῐεῖν ὑπολογῐεῖσθαι ὑπολογῐσθήσεσθαι
participle m ὑπολογῐῶν ὑπολογῐούμενος ὑπολογῐσθησόμενος
f ὑπολογῐοῦσᾰ ὑπολογῐουμένη ὑπολογῐσθησομένη
n ὑπολογῐοῦν ὑπολογῐούμενον ὑπολογῐσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὑπελόγῐσᾰ, ὑπελογῐσᾰ́μην, ὑπελογῐ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπελόγῐσᾰ ὑπελόγῐσᾰς ὑπελόγῐσε(ν) ὑπελογῐ́σᾰτον ὑπελογῐσᾰ́την ὑπελογῐ́σᾰμεν ὑπελογῐ́σᾰτε ὑπελόγῐσᾰν
subjunctive ὑπολογῐ́σω ὑπολογῐ́σῃς ὑπολογῐ́σῃ ὑπολογῐ́σητον ὑπολογῐ́σητον ὑπολογῐ́σωμεν ὑπολογῐ́σητε ὑπολογῐ́σωσῐ(ν)
optative ὑπολογῐ́σαιμῐ ὑπολογῐ́σειᾰς,
ὑπολογῐ́σαις 		ὑπολογῐ́σειε(ν),
ὑπολογῐ́σαι 		ὑπολογῐ́σαιτον ὑπολογῐσαίτην ὑπολογῐ́σαιμεν ὑπολογῐ́σαιτε ὑπολογῐ́σειᾰν,
ὑπολογῐ́σαιεν
imperative   ὑπολόγῐσον ὑπολογῐσᾰ́τω ὑπολογῐ́σᾰτον ὑπολογῐσᾰ́των   ὑπολογῐ́σᾰτε ὑπολογῐσᾰ́ντων
middle indicative ὑπελογῐσᾰ́μην ὑπελογῐ́σω ὑπελογῐ́σᾰτο ὑπελογῐ́σᾰσθον ὑπελογῐσᾰ́σθην ὑπελογῐσᾰ́μεθᾰ ὑπελογῐ́σᾰσθε ὑπελογῐ́σᾰντο
subjunctive ὑπολογῐ́σωμαι ὑπολογῐ́σῃ ὑπολογῐ́σηται ὑπολογῐ́σησθον ὑπολογῐ́σησθον ὑπολογῐσώμεθᾰ ὑπολογῐ́σησθε ὑπολογῐ́σωνται
optative ὑπολογῐσαίμην ὑπολογῐ́σαιο ὑπολογῐ́σαιτο ὑπολογῐ́σαισθον ὑπολογῐσαίσθην ὑπολογῐσαίμεθᾰ ὑπολογῐ́σαισθε ὑπολογῐ́σαιντο
imperative   ὑπολόγῐσαι ὑπολογῐσᾰ́σθω ὑπολογῐ́σᾰσθον ὑπολογῐσᾰ́σθων   ὑπολογῐ́σᾰσθε ὑπολογῐσᾰ́σθων
passive indicative ὑπελογῐ́σθην ὑπελογῐ́σθης ὑπελογῐ́σθη ὑπελογῐ́σθητον ὑπελογῐσθήτην ὑπελογῐ́σθημεν ὑπελογῐ́σθητε ὑπελογῐ́σθησᾰν
subjunctive ὑπολογῐσθῶ ὑπολογῐσθῇς ὑπολογῐσθῇ ὑπολογῐσθῆτον ὑπολογῐσθῆτον ὑπολογῐσθῶμεν ὑπολογῐσθῆτε ὑπολογῐσθῶσῐ(ν)
optative ὑπολογῐσθείην ὑπολογῐσθείης ὑπολογῐσθείη ὑπολογῐσθεῖτον,
ὑπολογῐσθείητον 		ὑπολογῐσθείτην,
ὑπολογῐσθειήτην 		ὑπολογῐσθεῖμεν,
ὑπολογῐσθείημεν 		ὑπολογῐσθεῖτε,
ὑπολογῐσθείητε 		ὑπολογῐσθεῖεν,
ὑπολογῐσθείησᾰν
imperative   ὑπολογῐ́σθητῐ ὑπολογῐσθήτω ὑπολογῐ́σθητον ὑπολογῐσθήτων   ὑπολογῐ́σθητε ὑπολογῐσθέντων
active middle passive
infinitive ὑπολογῐ́σαι ὑπολογῐ́σᾰσθαι ὑπολογῐσθῆναι
participle m ὑπολογῐ́σᾱς ὑπολογῐσᾰ́μενος ὑπολογῐσθείς
f ὑπολογῐ́σᾱσᾰ ὑπολογῐσᾰμένη ὑπολογῐσθεῖσᾰ
n ὑπολογῐ́σᾰν ὑπολογῐσᾰ́μενον ὑπολογῐσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ὑπλελόγῐκᾰ, ὑπλελόγῐσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπλελόγῐκᾰ ὑπλελόγῐκᾰς ὑπλελόγῐκε(ν) ὑπλελογῐ́κᾰτον ὑπλελογῐ́κᾰτον ὑπλελογῐ́κᾰμεν ὑπλελογῐ́κᾰτε ὑπλελογῐ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive ὑπλελογῐ́κω ὑπλελογῐ́κῃς ὑπλελογῐ́κῃ ὑπλελογῐ́κητον ὑπλελογῐ́κητον ὑπλελογῐ́κωμεν ὑπλελογῐ́κητε ὑπλελογῐ́κωσῐ(ν)
optative ὑπλελογῐ́κοιμῐ,
ὑπλελογῐκοίην 		ὑπλελογῐ́κοις,
ὑπλελογῐκοίης 		ὑπλελογῐ́κοι,
ὑπλελογῐκοίη 		ὑπλελογῐ́κοιτον ὑπλελογῐκοίτην ὑπλελογῐ́κοιμεν ὑπλελογῐ́κοιτε ὑπλελογῐ́κοιεν
imperative   ὑπλελόγῐκε ὑπλελογῐκέτω ὑπλελογῐ́κετον ὑπλελογῐκέτων   ὑπλελογῐ́κετε ὑπλελογῐκόντων
middle/passive indicative ὑπλελόγῐσμαι ὑπλελόγῐσαι ὑπλελόγῐσται ὑπλελόγῐσθον ὑπλελόγῐσθον ὑπλελογῐ́σμεθᾰ ὑπλελόγῐσθε ὑπλελογῐ́δᾰται
subjunctive ὑπλελογῐσμένος ὦ ὑπλελογῐσμένος ᾖς ὑπλελογῐσμένος ᾖ ὑπλελογῐσμένω ἦτον ὑπλελογῐσμένω ἦτον ὑπλελογῐσμένοι ὦμεν ὑπλελογῐσμένοι ἦτε ὑπλελογῐσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ὑπλελογῐσμένος εἴην ὑπλελογῐσμένος εἴης ὑπλελογῐσμένος εἴη ὑπλελογῐσμένω εἴητον,
εἶτον 		ὑπλελογῐσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ὑπλελογῐσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ὑπλελογῐσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ὑπλελογῐσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ὑπλελόγῐσο ὑπλελογῐ́σθω ὑπλελόγῐσθον ὑπλελογῐ́σθων   ὑπλελόγῐσθε ὑπλελογῐ́σθων
active middle/passive
infinitive ὑπλελογῐκέναι ὑπλελογῐ́σθαι
participle m ὑπλελογῐκώς ὑπλελογῐσμένος
f ὑπλελογῐκυῖᾰ ὑπλελογῐσμένη
n ὑπλελογῐκός ὑπλελογῐσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ὑπελελογῐ́κειν, ὑπελελογῐ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπελελογῐ́κειν,
ὑπελελογῐ́κη 		ὑπελελογῐ́κεις,
ὑπελελογῐ́κης 		ὑπελελογῐ́κει(ν) ὑπελελογῐ́κετον ὑπελελογῐκέτην ὑπελελογῐ́κεμεν ὑπελελογῐ́κετε ὑπελελογῐ́κεσᾰν
middle/passive indicative ὑπελελογῐ́σμην ὑπελελόγῐσο ὑπελελόγῐστο ὑπελελόγῐσθον ὑπελελογῐ́σθην ὑπελελογῐ́σμεθᾰ ὑπελελόγῐσθε ὑπελελογῐ́δᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.