ὑπογραφίς
Ancient Greek
Etymology
From ῠ̔πο- (hŭpo-, “under”) + γρᾰφῐ́ς (grăphĭ́s, “pencil”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /hy.po.ɡra.pʰís/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /(h)y.po.ɡraˈpʰis/
- (4th CE Koine) IPA(key): /y.po.ɣraˈɸis/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /y.po.ɣraˈfis/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /i.po.ɣraˈfis/
Noun
ῠ̔πογρᾰφῐ́ς • (hŭpogrăphĭ́s) f (genitive ῠ̔πογρᾰφῐ́δος); third declension
- pencil
- type of surgical instrument
Declension
| Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ἡ ῠ̔πογρᾰφῐ́ς hē hŭpogrăphĭ́s |
τὼ ῠ̔πογρᾰφῐ́δε tṑ hŭpogrăphĭ́de |
αἱ ῠ̔πογρᾰφῐ́δες hai hŭpogrăphĭ́des | ||||||||||
| Genitive | τῆς ῠ̔πογρᾰφῐ́δος tês hŭpogrăphĭ́dos |
τοῖν ῠ̔πογρᾰφῐ́δοιν toîn hŭpogrăphĭ́doin |
τῶν ῠ̔πογρᾰφῐ́δων tôn hŭpogrăphĭ́dōn | ||||||||||
| Dative | τῇ ῠ̔πογρᾰφῐ́δῐ tēî hŭpogrăphĭ́dĭ |
τοῖν ῠ̔πογρᾰφῐ́δοιν toîn hŭpogrăphĭ́doin |
ταῖς ῠ̔πογρᾰφῐ́σῐ / ῠ̔πογρᾰφῐ́σῐν taîs hŭpogrăphĭ́sĭ(n) | ||||||||||
| Accusative | τὴν ῠ̔πογρᾰφῐ́δᾰ tḕn hŭpogrăphĭ́dă |
τὼ ῠ̔πογρᾰφῐ́δε tṑ hŭpogrăphĭ́de |
τᾱ̀ς ῠ̔πογρᾰφῐ́δᾰς tā̀s hŭpogrăphĭ́dăs | ||||||||||
| Vocative | ῠ̔πογρᾰφῐ́ hŭpogrăphĭ́ |
ῠ̔πογρᾰφῐ́δε hŭpogrăphĭ́de |
ῠ̔πογρᾰφῐ́δες hŭpogrăphĭ́des | ||||||||||
| Notes: |
| ||||||||||||
References
- “ὑπογραφίς”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ὑπογραφίς in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette