ὑπνόω

Ancient Greek

Etymology

From ὕπνος (húpnos) +‎ -όω (-óō).

Pronunciation

 

Verb

ὑπνόω • (hupnóō)

  1. (transitive) to put to sleep
  2. (passive voice) to fall asleep, sleep

Conjugation

   Present: ὑπνόω, ὑπνόομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπνόω ὑπνόεις ὑπνόει ὑπνόετον ὑπνόετον ὑπνόομεν ὑπνόετε ὑπνόουσῐ(ν)
subjunctive ὑπνόω ὑπνόῃς ὑπνόῃ ὑπνόητον ὑπνόητον ὑπνόωμεν ὑπνόητε ὑπνόωσῐ(ν)
optative ὑπνόοιμῐ ὑπνόοις ὑπνόοι ὑπνόοιτον ὑπνοοίτην ὑπνόοιμεν ὑπνόοιτε ὑπνόοιεν
imperative   ὕπνοε ὑπνοέτω ὑπνόετον ὑπνοέτων   ὑπνόετε ὑπνοόντων
middle/passive indicative ὑπνόομαι ὑπνόῃ,
ὑπνόει 		ὑπνόεται ὑπνόεσθον ὑπνόεσθον ὑπνοόμεθᾰ ὑπνόεσθε ὑπνόονται
subjunctive ὑπνόωμαι ὑπνόῃ ὑπνόηται ὑπνόησθον ὑπνόησθον ὑπνοώμεθᾰ ὑπνόησθε ὑπνόωνται
optative ὑπνοοίμην ὑπνόοιο ὑπνόοιτο ὑπνόοισθον ὑπνοοίσθην ὑπνοοίμεθᾰ ὑπνόοισθε ὑπνόοιντο
imperative   ὑπνόου ὑπνοέσθω ὑπνόεσθον ὑπνοέσθων   ὑπνόεσθε ὑπνοέσθων
active middle/passive
infinitive ὑπνόειν ὑπνόεσθαι
participle m ὑπνόων ὑπνοόμενος
f ὑπνόουσᾰ ὑπνοομένη
n ὑπνόον ὑπνοόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: ὑπνῶ, ὑπνοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπνῶ ὑπνοῖς ὑπνοῖ ὑπνοῦτον ὑπνοῦτον ὑπνοῦμεν ὑπνοῦτε ὑπνοῦσῐ(ν)
subjunctive ὑπνῶ ὑπνοῖς ὑπνοῖ ὑπνῶτον ὑπνῶτον ὑπνῶμεν ὑπνῶτε ὑπνῶσῐ(ν)
optative ὑπνοίην,
ὑπνοῖμῐ 		ὑπνοίης,
ὑπνοῖς 		ὑπνοίη,
ὑπνοῖ 		ὑπνοῖτον,
ὑπνοίητον 		ὑπνοίτην,
ὑπνοιήτην 		ὑπνοῖμεν,
ὑπνοίημεν 		ὑπνοῖτε,
ὑπνοίητε 		ὑπνοῖεν,
ὑπνοίησᾰν
imperative   ὕπνου ὑπνούτω ὑπνοῦτον ὑπνούτων   ὑπνοῦτε ὑπνούντων
middle/passive indicative ὑπνοῦμαι ὑπνοῖ ὑπνοῦται ὑπνοῦσθον ὑπνοῦσθον ὑπνούμεθᾰ ὑπνοῦσθε ὑπνοῦνται
subjunctive ὑπνῶμαι ὑπνοῖ ὑπνῶται ὑπνῶσθον ὑπνῶσθον ὑπνώμεθᾰ ὑπνῶσθε ὑπνῶνται
optative ὑπνοίμην ὑπνοῖο ὑπνοῖτο ὑπνοῖσθον ὑπνοίσθην ὑπνοίμεθᾰ ὑπνοῖσθε ὑπνοῖντο
imperative   ὑπνοῦ ὑπνούσθω ὑπνοῦσθον ὑπνούσθων   ὑπνοῦσθε ὑπνούσθων
active middle/passive
infinitive ὑπνοῦν ὑπνοῦσθαι
participle m ὑπνῶν ὑπνούμενος
f ὑπνοῦσᾰ ὑπνουμένη
n ὑπνοῦν ὑπνούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ὕπνοον, ὑπνοόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὕπνοον ὕπνοες ὕπνοε(ν) ὑπνόετον ὑπνοέτην ὑπνόομεν ὑπνόετε ὕπνοον
middle/passive indicative ὑπνοόμην ὑπνόου ὑπνόετο ὑπνόεσθον ὑπνοέσθην ὑπνοόμεθᾰ ὑπνόεσθε ὑπνόοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ὕπνουν, ὑπνούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὕπνουν ὕπνους ὕπνου ὑπνοῦτον ὑπνούτην ὑπνοῦμεν ὑπνοῦτε ὕπνουν
middle/passive indicative ὑπνούμην ὑπνοῦ ὑπνοῦτο ὑπνοῦσθον ὑπνούσθην ὑπνούμεθᾰ ὑπνοῦσθε ὑπνοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ὑπνώσω, ὑπνώσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπνώσω ὑπνώσεις ὑπνώσει ὑπνώσετον ὑπνώσετον ὑπνώσομεν ὑπνώσετε ὑπνώσουσῐ(ν)
optative ὑπνώσοιμῐ ὑπνώσοις ὑπνώσοι ὑπνώσοιτον ὑπνωσοίτην ὑπνώσοιμεν ὑπνώσοιτε ὑπνώσοιεν
middle indicative ὑπνώσομαι ὑπνώσῃ,
ὑπνώσει 		ὑπνώσεται ὑπνώσεσθον ὑπνώσεσθον ὑπνωσόμεθᾰ ὑπνώσεσθε ὑπνώσονται
optative ὑπνωσοίμην ὑπνώσοιο ὑπνώσοιτο ὑπνώσοισθον ὑπνωσοίσθην ὑπνωσοίμεθᾰ ὑπνώσοισθε ὑπνώσοιντο
active middle
infinitive ὑπνώσειν ὑπνώσεσθαι
participle m ὑπνώσων ὑπνωσόμενος
f ὑπνώσουσᾰ ὑπνωσομένη
n ὑπνῶσον ὑπνωσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὕπνωσᾰ, ὑπνωσᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὕπνωσᾰ ὕπνωσᾰς ὕπνωσε(ν) ὑπνώσᾰτον ὑπνωσᾰ́την ὑπνώσᾰμεν ὑπνώσᾰτε ὕπνωσᾰν
subjunctive ὑπνώσω ὑπνώσῃς ὑπνώσῃ ὑπνώσητον ὑπνώσητον ὑπνώσωμεν ὑπνώσητε ὑπνώσωσῐ(ν)
optative ὑπνώσαιμῐ ὑπνώσειᾰς,
ὑπνώσαις 		ὑπνώσειε(ν),
ὑπνώσαι 		ὑπνώσαιτον ὑπνωσαίτην ὑπνώσαιμεν ὑπνώσαιτε ὑπνώσειᾰν,
ὑπνώσαιεν
imperative   ὕπνωσον ὑπνωσᾰ́τω ὑπνώσᾰτον ὑπνωσᾰ́των   ὑπνώσᾰτε ὑπνωσᾰ́ντων
middle indicative ὑπνωσᾰ́μην ὑπνώσω ὑπνώσᾰτο ὑπνώσᾰσθον ὑπνωσᾰ́σθην ὑπνωσᾰ́μεθᾰ ὑπνώσᾰσθε ὑπνώσᾰντο
subjunctive ὑπνώσωμαι ὑπνώσῃ ὑπνώσηται ὑπνώσησθον ὑπνώσησθον ὑπνωσώμεθᾰ ὑπνώσησθε ὑπνώσωνται
optative ὑπνωσαίμην ὑπνώσαιο ὑπνώσαιτο ὑπνώσαισθον ὑπνωσαίσθην ὑπνωσαίμεθᾰ ὑπνώσαισθε ὑπνώσαιντο
imperative   ὕπνωσαι ὑπνωσᾰ́σθω ὑπνώσᾰσθον ὑπνωσᾰ́σθων   ὑπνώσᾰσθε ὑπνωσᾰ́σθων
active middle
infinitive ὑπνῶσαι ὑπνώσᾰσθαι
participle m ὑπνώσᾱς ὑπνωσᾰ́μενος
f ὑπνώσᾱσᾰ ὑπνωσᾰμένη
n ὑπνῶσᾰν ὑπνωσᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ὕπνωκᾰ, ὕπνωμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὕπνωκᾰ ὕπνωκᾰς ὕπνωκε(ν) ὑπνώκᾰτον ὑπνώκᾰτον ὑπνώκᾰμεν ὑπνώκᾰτε ὑπνώκᾱσῐ(ν)
subjunctive ὑπνώκω ὑπνώκῃς ὑπνώκῃ ὑπνώκητον ὑπνώκητον ὑπνώκωμεν ὑπνώκητε ὑπνώκωσῐ(ν)
optative ὑπνώκοιμῐ,
ὑπνωκοίην 		ὑπνώκοις,
ὑπνωκοίης 		ὑπνώκοι,
ὑπνωκοίη 		ὑπνώκοιτον ὑπνωκοίτην ὑπνώκοιμεν ὑπνώκοιτε ὑπνώκοιεν
imperative   ὕπνωκε ὑπνωκέτω ὑπνώκετον ὑπνωκέτων   ὑπνώκετε ὑπνωκόντων
middle/passive indicative ὕπνωμαι ὕπνωσαι ὕπνωται ὕπνωσθον ὕπνωσθον ὑπνώμεθᾰ ὕπνωσθε ὕπνωνται
subjunctive ὑπνωμένος ὦ ὑπνωμένος ᾖς ὑπνωμένος ᾖ ὑπνωμένω ἦτον ὑπνωμένω ἦτον ὑπνωμένοι ὦμεν ὑπνωμένοι ἦτε ὑπνωμένοι ὦσῐ(ν)
optative ὑπνωμένος εἴην ὑπνωμένος εἴης ὑπνωμένος εἴη ὑπνωμένω εἴητον,
εἶτον 		ὑπνωμένω εἰήτην,
εἴτην 		ὑπνωμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ὑπνωμένοι εἴητε,
εἶτε 		ὑπνωμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ὕπνωσο ὑπνώσθω ὕπνωσθον ὑπνώσθων   ὕπνωσθε ὑπνώσθων
active middle/passive
infinitive ὑπνωκέναι ὑπνῶσθαι
participle m ὑπνωκώς ὑπνωμένος
f ὑπνωκυῖᾰ ὑπνωμένη
n ὑπνωκός ὑπνωμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.