ὑπερφέρω

Ancient Greek

Etymology

ὑπερ- (huper-, “over”) +‎ φέρω (phérō, “to carry”).

Pronunciation

 

Verb

ὑπερφέρω • (huperphérō)

  1. (transitive) to bear or carry over (a place)
  2. to rise above, surpass, excel, have an advantage over [with genitive or accusative]

Conjugation

   Present: ὑπερφέρω, ὑπερφέρομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπερφέρω ὑπερφέρεις ὑπερφέρει ὑπερφέρετον ὑπερφέρετον ὑπερφέρομεν ὑπερφέρετε ὑπερφέρουσῐ(ν)
subjunctive ὑπερφέρω ὑπερφέρῃς ὑπερφέρῃ ὑπερφέρητον ὑπερφέρητον ὑπερφέρωμεν ὑπερφέρητε ὑπερφέρωσῐ(ν)
optative ὑπερφέροιμῐ ὑπερφέροις ὑπερφέροι ὑπερφέροιτον ὑπερφεροίτην ὑπερφέροιμεν ὑπερφέροιτε ὑπερφέροιεν
imperative   ὑπέρφερε ὑπερφερέτω ὑπερφέρετον ὑπερφερέτων   ὑπερφέρετε ὑπερφερόντων
middle/passive indicative ὑπερφέρομαι ὑπερφέρῃ,
ὑπερφέρει 		ὑπερφέρεται ὑπερφέρεσθον ὑπερφέρεσθον ὑπερφερόμεθᾰ ὑπερφέρεσθε ὑπερφέρονται
subjunctive ὑπερφέρωμαι ὑπερφέρῃ ὑπερφέρηται ὑπερφέρησθον ὑπερφέρησθον ὑπερφερώμεθᾰ ὑπερφέρησθε ὑπερφέρωνται
optative ὑπερφεροίμην ὑπερφέροιο ὑπερφέροιτο ὑπερφέροισθον ὑπερφεροίσθην ὑπερφεροίμεθᾰ ὑπερφέροισθε ὑπερφέροιντο
imperative   ὑπερφέρου ὑπερφερέσθω ὑπερφέρεσθον ὑπερφερέσθων   ὑπερφέρεσθε ὑπερφερέσθων
active middle/passive
infinitive ὑπερφέρειν ὑπερφέρεσθαι
participle m ὑπερφέρων ὑπερφερόμενος
f ὑπερφέρουσᾰ ὑπερφερομένη
n ὑπερφέρον ὑπερφερόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ὑπερέφερον, ὑπερεφερόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπερέφερον ὑπερέφερες ὑπερέφερε(ν) ὑπερεφέρετον ὑπερεφερέτην ὑπερεφέρομεν ὑπερεφέρετε ὑπερέφερον
middle/passive indicative ὑπερεφερόμην ὑπερεφέρου ὑπερεφέρετο ὑπερεφέρεσθον ὑπερεφερέσθην ὑπερεφερόμεθᾰ ὑπερεφέρεσθε ὑπερεφέροντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ὑπεροίσω, ὑπεροίσομαι, ὑπεροισθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπεροίσω ὑπεροίσεις ὑπεροίσει ὑπεροίσετον ὑπεροίσετον ὑπεροίσομεν ὑπεροίσετε ὑπεροίσουσῐ(ν)
optative ὑπεροίσοιμῐ ὑπεροίσοις ὑπεροίσοι ὑπεροίσοιτον ὑπεροισοίτην ὑπεροίσοιμεν ὑπεροίσοιτε ὑπεροίσοιεν
middle indicative ὑπεροίσομαι ὑπεροίσῃ,
ὑπεροίσει 		ὑπεροίσεται ὑπεροίσεσθον ὑπεροίσεσθον ὑπεροισόμεθᾰ ὑπεροίσεσθε ὑπεροίσονται
optative ὑπεροισοίμην ὑπεροίσοιο ὑπεροίσοιτο ὑπεροίσοισθον ὑπεροισοίσθην ὑπεροισοίμεθᾰ ὑπεροίσοισθε ὑπεροίσοιντο
passive indicative ὑπεροισθήσομαι ὑπεροισθήσῃ,
ὑπεροισθήσει 		ὑπεροισθήσεται ὑπεροισθήσεσθον ὑπεροισθήσεσθον ὑπεροισθησόμεθᾰ ὑπεροισθήσεσθε ὑπεροισθήσονται
optative ὑπεροισθησοίμην ὑπεροισθήσοιο ὑπεροισθήσοιτο ὑπεροισθήσοισθον ὑπεροισθησοίσθην ὑπεροισθησοίμεθᾰ ὑπεροισθήσοισθε ὑπεροισθήσοιντο
active middle passive
infinitive ὑπεροίσειν ὑπεροίσεσθαι ὑπεροισθήσεσθαι
participle m ὑπεροίσων ὑπεροισόμενος ὑπεροισθησόμενος
f ὑπεροίσουσᾰ ὑπεροισομένη ὑπεροισθησομένη
n ὑπεροῖσον ὑπεροισόμενον ὑπεροισθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὑπερήνεγκᾰ, ὑπερηνεγκᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπερήνεγκᾰ ὑπερήνεγκᾰς ὑπερήνεγκε(ν) ὑπερηνέγκᾰτον ὑπερηνεγκᾰ́την ὑπερηνέγκᾰμεν ὑπερηνέγκᾰτε ὑπερήνεγκᾰν
subjunctive ὑπερενέγκω ὑπερενέγκῃς ὑπερενέγκῃ ὑπερενέγκητον ὑπερενέγκητον ὑπερενέγκωμεν ὑπερενέγκητε ὑπερενέγκωσῐ(ν)
optative ὑπερενέγκαιμῐ ὑπερενέγκειᾰς,
ὑπερενέγκαις 		ὑπερενέγκειε(ν),
ὑπερενέγκαι 		ὑπερενέγκαιτον ὑπερενεγκαίτην ὑπερενέγκαιμεν ὑπερενέγκαιτε ὑπερενέγκειᾰν,
ὑπερενέγκαιεν
imperative   ὑπερένεγκον ὑπερενεγκᾰ́τω ὑπερενέγκᾰτον ὑπερενεγκᾰ́των   ὑπερενέγκᾰτε ὑπερενεγκᾰ́ντων
middle indicative ὑπερηνεγκᾰ́μην ὑπερηνέγκω ὑπερηνέγκᾰτο ὑπερηνέγκᾰσθον ὑπερηνεγκᾰ́σθην ὑπερηνεγκᾰ́μεθᾰ ὑπερηνέγκᾰσθε ὑπερηνέγκᾰντο
subjunctive ὑπερενέγκωμαι ὑπερενέγκῃ ὑπερενέγκηται ὑπερενέγκησθον ὑπερενέγκησθον ὑπερενεγκώμεθᾰ ὑπερενέγκησθε ὑπερενέγκωνται
optative ὑπερενεγκαίμην ὑπερενέγκαιο ὑπερενέγκαιτο ὑπερενέγκαισθον ὑπερενεγκαίσθην ὑπερενεγκαίμεθᾰ ὑπερενέγκαισθε ὑπερενέγκαιντο
imperative   ὑπερένεγκαι ὑπερενεγκᾰ́σθω ὑπερενέγκᾰσθον ὑπερενεγκᾰ́σθων   ὑπερενέγκᾰσθε ὑπερενεγκᾰ́σθων
active middle
infinitive ὑπερενέγκαι ὑπερενέγκᾰσθαι
participle m ὑπερενέγκᾱς ὑπερενεγκᾰ́μενος
f ὑπερενέγκᾱσᾰ ὑπερενεγκᾰμένη
n ὑπερενέγκᾰν ὑπερενεγκᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὑπερήνεγκον, ὑπερηνεγκόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὑπερήνεγκον ὑπερήνεγκες ὑπερήνεγκε(ν) ὑπερηνέγκετον ὑπερηνεγκέτην ὑπερηνέγκομεν ὑπερηνέγκετε ὑπερήνεγκον
subjunctive ὑπερενέγκω ὑπερενέγκῃς ὑπερενέγκῃ ὑπερενέγκητον ὑπερενέγκητον ὑπερενέγκωμεν ὑπερενέγκητε ὑπερενέγκωσῐ(ν)
optative ὑπερενέγκοιμῐ ὑπερενέγκοις ὑπερενέγκοι ὑπερενέγκοιτον ὑπερενεγκοίτην ὑπερενέγκοιμεν ὑπερενέγκοιτε ὑπερενέγκοιεν
imperative   ὑπερένεγκε ὑπερενεγκέτω ὑπερενέγκετον ὑπερενεγκέτων   ὑπερενέγκετε ὑπερενεγκόντων
middle indicative ὑπερηνεγκόμην ὑπερηνέγκου ὑπερηνέγκετο ὑπερηνέγκεσθον ὑπερηνεγκέσθην ὑπερηνεγκόμεθᾰ ὑπερηνέγκεσθε ὑπερηνέγκοντο
subjunctive ὑπερενέγκωμαι ὑπερενέγκῃ ὑπερενέγκηται ὑπερενέγκησθον ὑπερενέγκησθον ὑπερενεγκώμεθᾰ ὑπερενέγκησθε ὑπερενέγκωνται
optative ὑπερενεγκοίμην ὑπερενέγκοιο ὑπερενέγκοιτο ὑπερενέγκοισθον ὑπερενεγκοίσθην ὑπερενεγκοίμεθᾰ ὑπερενέγκοισθε ὑπερενέγκοιντο
imperative   ὑπερενεγκοῦ ὑπερενεγκέσθω ὑπερενέγκεσθον ὑπερενεγκέσθων   ὑπερενέγκεσθε ὑπερενεγκέσθων
active middle
infinitive ὑπερενεγκεῖν ὑπερενεγκέσθαι
participle m ὑπερενεγκών ὑπερενεγκόμενος
f ὑπερενεγκοῦσᾰ ὑπερενεγκομένη
n ὑπερενεγκόν ὑπερενεγκόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Synonyms

Derived terms

  • ὑπερφέρεια (huperphéreia)
  • ὑπερφερέτης (huperpherétēs)
  • ὑπερφερής (huperpherḗs)
  • ὑπερφορέω (huperphoréō)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.