ὑμένινος

Ancient Greek

Etymology

From ὑμήν (humḗn, “skin; membrane”) +‎ -ῐνος (-ĭnos).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hy.mé.ni.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /(h)yˈme.ni.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /yˈme.ni.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /yˈme.ni.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /iˈme.ni.nos/

Adjective

ῠ̔μένῐνος • (hŭménĭnos) m (feminine ῠ̔μενῐ́νη, neuter ῠ̔μένῐνον); first/second declension

of skin or membrane

Declension

First and second declension of ῠ̔μένῐνος; ῠ̔μενῐ́νη; ῠ̔μένῐνον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ῠ̔μένῐνος hŭménĭnos	ῠ̔μενῐ́νη hŭmenĭ́nē	ῠ̔μένῐνον hŭménĭnon	ῠ̔μενῐ́νω hŭmenĭ́nō	ῠ̔μενῐ́νᾱ hŭmenĭ́nā	ῠ̔μενῐ́νω hŭmenĭ́nō	ῠ̔μένῐνοι hŭménĭnoi	ῠ̔μένῐναι hŭménĭnai	ῠ̔μένῐνᾰ hŭménĭnă
Genitive	ῠ̔μενῐ́νου hŭmenĭ́nou	ῠ̔μενῐ́νης hŭmenĭ́nēs	ῠ̔μενῐ́νου hŭmenĭ́nou	ῠ̔μενῐ́νοιν hŭmenĭ́noin	ῠ̔μενῐ́ναιν hŭmenĭ́nain	ῠ̔μενῐ́νοιν hŭmenĭ́noin	ῠ̔μενῐ́νων hŭmenĭ́nōn	ῠ̔μενῐ́νων hŭmenĭ́nōn	ῠ̔μενῐ́νων hŭmenĭ́nōn
Dative	ῠ̔μενῐ́νῳ hŭmenĭ́nōi	ῠ̔μενῐ́νῃ hŭmenĭ́nēi	ῠ̔μενῐ́νῳ hŭmenĭ́nōi	ῠ̔μενῐ́νοιν hŭmenĭ́noin	ῠ̔μενῐ́ναιν hŭmenĭ́nain	ῠ̔μενῐ́νοιν hŭmenĭ́noin	ῠ̔μενῐ́νοις hŭmenĭ́nois	ῠ̔μενῐ́ναις hŭmenĭ́nais	ῠ̔μενῐ́νοις hŭmenĭ́nois
Accusative	ῠ̔μένῐνον hŭménĭnon	ῠ̔μενῐ́νην hŭmenĭ́nēn	ῠ̔μένῐνον hŭménĭnon	ῠ̔μενῐ́νω hŭmenĭ́nō	ῠ̔μενῐ́νᾱ hŭmenĭ́nā	ῠ̔μενῐ́νω hŭmenĭ́nō	ῠ̔μενῐ́νους hŭmenĭ́nous	ῠ̔μενῐ́νᾱς hŭmenĭ́nās	ῠ̔μένῐνᾰ hŭménĭnă
Vocative	ῠ̔μένῐνε hŭménĭne	ῠ̔μενῐ́νη hŭmenĭ́nē	ῠ̔μένῐνον hŭménĭnon	ῠ̔μενῐ́νω hŭmenĭ́nō	ῠ̔μενῐ́νᾱ hŭmenĭ́nā	ῠ̔μενῐ́νω hŭmenĭ́nō	ῠ̔μένῐνοι hŭménĭnoi	ῠ̔μένῐναι hŭménĭnai	ῠ̔μένῐνᾰ hŭménĭnă
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Adjective

Declension

Further reading