ὅστις

Ancient Greek

Etymology

From ὅς (hós, “who, which”, relative pronoun) +‎ τῐς (tĭs, “someone, anyone”, indefinite pronoun).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /hós.tis/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈ(h)os.tis/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈos.tis/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈos.tis/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈos.tis/

Pronoun

ὅστῐς • (hóstĭs)

indefinite relative pronoun: whoever, whichever; anyone who, anything which; someone who, something which
indirect interrogative pronoun corresponding to direct interrogative τίς (tís), τί (tí): who, what, which
1. replaces τίς (tís), τί (tí) when someone repeats a question asked by another person
  - 405 BCE, Aristophanes, The Frogs 197–198:
    Χάρων […] οὗτος τί ποιεῖς;
    Διόνυσος ὅ τι ποιῶ;
    Khárōn […] hoûtos tí poieîs?
    Diónusos hó ti poiô?
    Charon: This man, what are you doing?
    Dionysus: What am I doing?

Declension

Irregular declension of ὅστῐς; ἥτῐς; ὅ τῐ / ὅ⸒τι / ὅτῐ (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὅστῐς hóstĭs	ἥτῐς hḗtĭs	ὅ τῐ ὅ⸒τι ὅτῐ hó tĭ hó⸒ti hótĭ	ὥτῐνε? hṓtĭne?	ᾱ̔́τῐνε hā́tĭne	ὥτῐνε? hṓtĭne?	οἵτῐνες hoítĭnes	αἵτῐνες haítĭnes	ᾰ̔́τῐνᾰ ᾰ̔́ττᾰ hắtĭnă hắttă
Genitive	οὗτῐνος ὅτου hoûtĭnos hótou	ἧστῐνος hêstĭnos	οὗτῐνος ὅτου hoûtĭnos hótou	οἷντῐνοιν hoîntĭnoin	αἷντῐνοιν haîntĭnoin	οἷντῐνοιν hoîntĭnoin	ὧντῐνων ὅτων hôntĭnōn hótōn	ὧντῐνων ὅτων hôntĭnōn hótōn	ὧντῐνων ὅτων hôntĭnōn hótōn
Dative	ᾧτῐνῐ ὅτῳ hōîtĭnĭ hótōi	ᾗτῐνῐ hēîtĭnĭ	ᾧτῐνῐ ὅτῳ hōîtĭnĭ hótōi	οἷντῐνοιν hoîntĭnoin	αἷντῐνοιν haîntĭnoin	οἷντῐνοιν hoîntĭnoin	οἷστῐσῐ οἷστῐσῐν ὅτοις hoîstĭsĭ(n) hótois	αἷστῐσῐ αἷστῐσῐν haîstĭsĭ(n)	οἷστῐσῐ οἷστῐσῐν ὅτοις hoîstĭsĭ(n) hótois
Accusative	ὅντῐνᾰ hóntĭnă	ἥντῐνᾰ hḗntĭnă	ὅ τῐ ὅ⸒τι ὅτῐ hó tĭ hó⸒ti hótĭ	ὥτῐνε? hṓtĭne?	ᾱ̔́τῐνε hā́tĭne	ὥτῐνε? hṓtĭne?	οὕστῐνᾰς hoústĭnăs	ᾱ̔́στῐνᾰς hā́stĭnăs	ᾰ̔́τῐνᾰ ᾰ̔́ττᾰ hắtĭnă hắttă
Vocative	—	—	—	—	—	—	—	—	—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Irregular declension of ὅτῐς / ὅστῐς; ἥτῐς; ὅ ττῐ / ὅ⸒ττι / ὅττῐ / ὅ τῐ / ὅ⸒τι / ὅτῐ (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὅτῐς ὅστῐς hótĭs hóstĭs	ἥτῐς hḗtĭs	ὅ ττῐ ὅ⸒ττι ὅττῐ ὅ τῐ ὅ⸒τι ὅτῐ hó ttĭ hó⸒tti hóttĭ hó tĭ hó⸒ti hótĭ	ὥτῐνε hṓtĭne	ᾱ̔́τῐνε hā́tĭne	ὥτῐνε hṓtĭne	οἵτῐνες hoítĭnes	αἵτῐνες haítĭnes	ὅτῐνᾰ ᾰ̔́σσᾰ hótĭnă hắssă
Genitive	ὅττεο ὅττευ ὅτεο ὅτευ hótteo hótteu hóteo hóteu	ἧστῐνος hêstĭnos	ὅττεο ὅττευ ὅτεο ὅτευ hótteo hótteu hóteo hóteu	οἱντέοιῐ̈ν οἱντῐ́νοιῐ̈ν hointéoiĭ̈n hointĭ́noiĭ̈n	αἱντέοιῐ̈ν αἱντῐ́νοιῐ̈ν haintéoiĭ̈n haintĭ́noiĭ̈n	οἱντέοιῐ̈ν οἱντῐ́νοιῐ̈ν hointéoiĭ̈n hointĭ́noiĭ̈n	ὅτεων hóteōn	ὅτεων hóteōn	ὅτεων hóteōn
Dative	ὅτεῳ ὅτῳ ᾧτῐνῐ hóteōi hótōi hōîtĭnĭ	ᾗτῐνῐ hēîtĭnĭ	ὅτεῳ ὅτῳ ᾧτῐνῐ hóteōi hótōi hōîtĭnĭ	οἱντέοιῐ̈ν οἱντῐ́νοιῐ̈ν hointéoiĭ̈n hointĭ́noiĭ̈n	αἱντέοιῐ̈ν αἱντῐ́νοιῐ̈ν haintéoiĭ̈n haintĭ́noiĭ̈n	οἱντέοιῐ̈ν οἱντῐ́νοιῐ̈ν hointéoiĭ̈n hointĭ́noiĭ̈n	ὁτέοισῐ ὁτέοισῐν hotéoisĭ(n)	αἷστῐσῐ αἷστῐσῐν haîstĭsĭ(n)	ὁτέοισῐ ὁτέοισῐν hotéoisĭ(n)
Accusative	ὅτινᾰ ὅντῐνᾰ hótină hóntĭnă	ἥντῐνᾰ hḗntĭnă	ὅ ττῐ ὅ⸒ττι ὅττῐ ὅ τῐ ὅ⸒τι ὅτῐ hó ttĭ hó⸒tti hóttĭ hó tĭ hó⸒ti hótĭ	ὥτῐνε hṓtĭne	ᾱ̔́τῐνε hā́tĭne	ὥτῐνε hṓtĭne	ὅτινᾰς hótinăs	ᾱ̔́στῐνᾰς hā́stĭnăs	ὅτῐνᾰ ᾰ̔́σσᾰ hótĭnă hắssă
Vocative	—	—	—	—	—	—	—	—	—
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

κᾰθ’ ὅ τῐ (kăth’ hó tĭ)
κᾰθ’ ὅ τῐ ᾰ̓́ν (kăth’ hó tĭ ắn)
κᾰθότῐ (kăthótĭ)
κᾰθότῐ ᾰ̓́ν (kăthótĭ ắn)
μεθόστῐς (methóstĭs)
μηδοστῐσοῦν (mēdostĭsoûn)
οἷός τῐς (hoîós tĭs)
οἱοστῐσοῦν (hoiostĭsoûn)
ὁποῖός τῐς (hopoîós tĭs)
ὁποιοστῐσοῦν (hopoiostĭsoûn)
ὁποσοστῐσοῦν (hoposostĭsoûn)
ὁπότερός τῐς (hopóterós tĭs)
ὅσος τῐς (hósos tĭs)
ὁστῐσδή (hostĭsdḗ)
ὁστῐσδήποτε (hostĭsdḗpote)
ὁστῐσδηποτοῦν (hostĭsdēpotoûn)
ὁστῐσδήτῐς (hostĭsdḗtĭs)
ὁστῐσοῦν (hostĭsoûn)
ὅτῐ (hótĭ)
ὅττῐ (hóttĭ)
οὐδοστῐσοῦν (oudostĭsoûn)

type	interrogative	indefinite	demonstrative			relative	indefinite relative	identity	other
type	interrogative	indefinite	(medial)	proximal	distal	relative	indefinite relative	identity	other
basic	τίς	τις, ἔνιοι	†ὁ, οὗτος	ὅδε	ἐκεῖνος	ὅς	ὅστις	ὁ αὐτός (αὑτός), ὁμός	ἕτερος, ἄλλος
dual	πότερος	πότερος, ποτερός				ὁπότερος
quality	ποῖος	ποιός	†τοῖος, τοιοῦτος	τοιόσδε		οἷος	ὁποῖος	ὅμοιος	ἑτεροῖος, ἀλλοῖος
quantity	πόσος	ποσός	†τόσος, τοσοῦτος	τοσόσδε		ὅσος	ὁπόσος
manner	πῶς	πως	†τώς, †ὥς, οὕτως	ὧδε		ὡς	ὅπως	ὁμῶς	ἑτέρως, ἄλλως
method, path, place	πῇ	πῃ	τῇ, ταύτῃ	τῇδε	ἐκείνῃ	ᾗ	ὅπῃ		ἄλλῃ
place	ποῦ, †πόθι	που, †ποθι	ἐνταῦθα	ἐνθάδε	ἐκεῖ, ἔνθα, †ἐκεῖθι	οὗ, ἔνθα, †ὅθι	ὅπου, †ὁπόθι	αὐτόθι, ὁμοῦ	ἄλλοθι
source	πόθεν	ποθεν, ἁμόθεν	†τόθεν, ἔνθεν, ἐντεῦθεν	ἐνθένδε	ἐκεῖθεν	ὅθεν	ὁπόθεν	†ὁμόθεν	ἄλλοθεν
destination	ποῖ, †πόσε	ποι	ἔνθα, ἐνταῦθα	ἐνθάδε, δεῦρο	ἐκεῖσε	οἷ	ὅποι, †ὁπόσε	αὐτόσε, ὁμόσε	ἄλλοσε
time	πότε, πῆμος	ποτέ, ποτε, τοτέ, ἐνίοτε	τότε, τῆμος	τημόσδε		ὅτε, ἦμος	ὁπότε, †ὁππῆμος	ἅμα	ἄλλοτε
exact time	πηνίκα		†τηνίκα, τηνικαῦτα	τηνικάδε		ἡνίκα	ὁπηνίκα	αὐτίκα
duration of time			τέως			ἕως
size, age	πηλίκος	πηλίκος	†τηλίκος, τηλικοῦτος	τηλικόσδε		ἡλίκος	ὁπηλίκος	ὁμῆλιξ
repetition	ποσάκις, ποσίνδα	ποσάκις	τουτάκις, τοσάκις			†ὁσάκις ὁποσάκις	ὁποσάκις
multiplication	ποσαπλάσιος					ὁσαπλάσιος, ὁσαπλασίων
order	πόστος	ποστός					ὁπόστος
† Forms rarely or never used in Classical Attic prose Relative also used in exclamations; either relative or indefinite relative used in indirect questions.