ὀπάζω

Ancient Greek

Etymology

Ultimately from Proto-Indo-European *sekʷ-. The term may have emerged from the affixation of -άζω (-ázō) to a noun *ὀπός (*opós) or *ὀπή (*opḗ).[1]

Pronunciation

 

Verb

ὀπάζω • (opázō)

  1. to join (someone to someone else) as a companion, guide, escort, etc.
  2. to cause to follow or accompany
  3. to bestow, lend, confer
  4. to follow hard upon, press upon
  5. (middle voice) to take (someone with oneself) as companion, guide, escort, etc.

Conjugation

   Present: ὀπᾰ́ζω, ὀπᾰ́ζομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὀπᾰ́ζω ὀπᾰ́ζεις ὀπᾰ́ζει ὀπᾰ́ζετον ὀπᾰ́ζετον ὀπᾰ́ζομεν ὀπᾰ́ζετε ὀπᾰ́ζουσῐ(ν)
subjunctive ὀπᾰ́ζω ὀπᾰ́ζῃς ὀπᾰ́ζῃ ὀπᾰ́ζητον ὀπᾰ́ζητον ὀπᾰ́ζωμεν ὀπᾰ́ζητε ὀπᾰ́ζωσῐ(ν)
optative ὀπᾰ́ζοιμῐ ὀπᾰ́ζοις ὀπᾰ́ζοι ὀπᾰ́ζοιτον ὀπᾰζοίτην ὀπᾰ́ζοιμεν ὀπᾰ́ζοιτε ὀπᾰ́ζοιεν
imperative   ὄπᾰζε ὀπᾰζέτω ὀπᾰ́ζετον ὀπᾰζέτων   ὀπᾰ́ζετε ὀπᾰζόντων
middle/passive indicative ὀπᾰ́ζομαι ὀπᾰ́ζῃ,
ὀπᾰ́ζει 		ὀπᾰ́ζεται ὀπᾰ́ζεσθον ὀπᾰ́ζεσθον ὀπᾰζόμεθᾰ ὀπᾰ́ζεσθε ὀπᾰ́ζονται
subjunctive ὀπᾰ́ζωμαι ὀπᾰ́ζῃ ὀπᾰ́ζηται ὀπᾰ́ζησθον ὀπᾰ́ζησθον ὀπᾰζώμεθᾰ ὀπᾰ́ζησθε ὀπᾰ́ζωνται
optative ὀπᾰζοίμην ὀπᾰ́ζοιο ὀπᾰ́ζοιτο ὀπᾰ́ζοισθον ὀπᾰζοίσθην ὀπᾰζοίμεθᾰ ὀπᾰ́ζοισθε ὀπᾰ́ζοιντο
imperative   ὀπᾰ́ζου ὀπᾰζέσθω ὀπᾰ́ζεσθον ὀπᾰζέσθων   ὀπᾰ́ζεσθε ὀπᾰζέσθων
active middle/passive
infinitive ὀπᾰ́ζειν ὀπᾰ́ζεσθαι
participle m ὀπᾰ́ζων ὀπᾰζόμενος
f ὀπᾰ́ζουσᾰ ὀπᾰζομένη
n ὀπᾰ́ζον ὀπᾰζόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ὤπᾰζον, ὠπᾰζόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὤπᾰζον ὤπᾰζες ὤπᾰζε(ν) ὠπᾰ́ζετον ὠπᾰζέτην ὠπᾰ́ζομεν ὠπᾰ́ζετε ὤπᾰζον
middle/passive indicative ὠπᾰζόμην ὠπᾰ́ζου ὠπᾰ́ζετο ὠπᾰ́ζεσθον ὠπᾰζέσθην ὠπᾰζόμεθᾰ ὠπᾰ́ζεσθε ὠπᾰ́ζοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ὀπᾰ́σω, ὀπᾰ́σομαι, ὀπᾰσθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὀπᾰ́σω ὀπᾰ́σεις ὀπᾰ́σει ὀπᾰ́σετον ὀπᾰ́σετον ὀπᾰ́σομεν ὀπᾰ́σετε ὀπᾰ́σουσῐ(ν)
optative ὀπᾰ́σοιμῐ ὀπᾰ́σοις ὀπᾰ́σοι ὀπᾰ́σοιτον ὀπᾰσοίτην ὀπᾰ́σοιμεν ὀπᾰ́σοιτε ὀπᾰ́σοιεν
middle indicative ὀπᾰ́σομαι ὀπᾰ́σῃ,
ὀπᾰ́σει 		ὀπᾰ́σεται ὀπᾰ́σεσθον ὀπᾰ́σεσθον ὀπᾰσόμεθᾰ ὀπᾰ́σεσθε ὀπᾰ́σονται
optative ὀπᾰσοίμην ὀπᾰ́σοιο ὀπᾰ́σοιτο ὀπᾰ́σοισθον ὀπᾰσοίσθην ὀπᾰσοίμεθᾰ ὀπᾰ́σοισθε ὀπᾰ́σοιντο
passive indicative ὀπᾰσθήσομαι ὀπᾰσθήσῃ,
ὀπᾰσθήσει 		ὀπᾰσθήσεται ὀπᾰσθήσεσθον ὀπᾰσθήσεσθον ὀπᾰσθησόμεθᾰ ὀπᾰσθήσεσθε ὀπᾰσθήσονται
optative ὀπᾰσθησοίμην ὀπᾰσθήσοιο ὀπᾰσθήσοιτο ὀπᾰσθήσοισθον ὀπᾰσθησοίσθην ὀπᾰσθησοίμεθᾰ ὀπᾰσθήσοισθε ὀπᾰσθήσοιντο
active middle passive
infinitive ὀπᾰ́σειν ὀπᾰ́σεσθαι ὀπᾰσθήσεσθαι
participle m ὀπᾰ́σων ὀπᾰσόμενος ὀπᾰσθησόμενος
f ὀπᾰ́σουσᾰ ὀπᾰσομένη ὀπᾰσθησομένη
n ὀπᾰ́σον ὀπᾰσόμενον ὀπᾰσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὤπᾰσᾰ, ὠπᾰσᾰ́μην, ὠπᾰ́σθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὤπᾰσᾰ ὤπᾰσᾰς ὤπᾰσε(ν) ὠπᾰ́σᾰτον ὠπᾰσᾰ́την ὠπᾰ́σᾰμεν ὠπᾰ́σᾰτε ὤπᾰσᾰν
subjunctive ὀπᾰ́σω ὀπᾰ́σῃς ὀπᾰ́σῃ ὀπᾰ́σητον ὀπᾰ́σητον ὀπᾰ́σωμεν ὀπᾰ́σητε ὀπᾰ́σωσῐ(ν)
optative ὀπᾰ́σαιμῐ ὀπᾰ́σειᾰς,
ὀπᾰ́σαις 		ὀπᾰ́σειε(ν),
ὀπᾰ́σαι 		ὀπᾰ́σαιτον ὀπᾰσαίτην ὀπᾰ́σαιμεν ὀπᾰ́σαιτε ὀπᾰ́σειᾰν,
ὀπᾰ́σαιεν
imperative   ὄπᾰσον ὀπᾰσᾰ́τω ὀπᾰ́σᾰτον ὀπᾰσᾰ́των   ὀπᾰ́σᾰτε ὀπᾰσᾰ́ντων
middle indicative ὠπᾰσᾰ́μην ὠπᾰ́σω ὠπᾰ́σᾰτο ὠπᾰ́σᾰσθον ὠπᾰσᾰ́σθην ὠπᾰσᾰ́μεθᾰ ὠπᾰ́σᾰσθε ὠπᾰ́σᾰντο
subjunctive ὀπᾰ́σωμαι ὀπᾰ́σῃ ὀπᾰ́σηται ὀπᾰ́σησθον ὀπᾰ́σησθον ὀπᾰσώμεθᾰ ὀπᾰ́σησθε ὀπᾰ́σωνται
optative ὀπᾰσαίμην ὀπᾰ́σαιο ὀπᾰ́σαιτο ὀπᾰ́σαισθον ὀπᾰσαίσθην ὀπᾰσαίμεθᾰ ὀπᾰ́σαισθε ὀπᾰ́σαιντο
imperative   ὄπᾰσαι ὀπᾰσᾰ́σθω ὀπᾰ́σᾰσθον ὀπᾰσᾰ́σθων   ὀπᾰ́σᾰσθε ὀπᾰσᾰ́σθων
passive indicative ὠπᾰ́σθην ὠπᾰ́σθης ὠπᾰ́σθη ὠπᾰ́σθητον ὠπᾰσθήτην ὠπᾰ́σθημεν ὠπᾰ́σθητε ὠπᾰ́σθησᾰν
subjunctive ὀπᾰσθῶ ὀπᾰσθῇς ὀπᾰσθῇ ὀπᾰσθῆτον ὀπᾰσθῆτον ὀπᾰσθῶμεν ὀπᾰσθῆτε ὀπᾰσθῶσῐ(ν)
optative ὀπᾰσθείην ὀπᾰσθείης ὀπᾰσθείη ὀπᾰσθεῖτον,
ὀπᾰσθείητον 		ὀπᾰσθείτην,
ὀπᾰσθειήτην 		ὀπᾰσθεῖμεν,
ὀπᾰσθείημεν 		ὀπᾰσθεῖτε,
ὀπᾰσθείητε 		ὀπᾰσθεῖεν,
ὀπᾰσθείησᾰν
imperative   ὀπᾰ́σθητῐ ὀπᾰσθήτω ὀπᾰ́σθητον ὀπᾰσθήτων   ὀπᾰ́σθητε ὀπᾰσθέντων
active middle passive
infinitive ὀπᾰ́σαι ὀπᾰ́σᾰσθαι ὀπᾰσθῆναι
participle m ὀπᾰ́σᾱς ὀπᾰσᾰ́μενος ὀπᾰσθείς
f ὀπᾰ́σᾱσᾰ ὀπᾰσᾰμένη ὀπᾰσθεῖσᾰ
n ὀπᾰ́σᾰν ὀπᾰσᾰ́μενον ὀπᾰσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ὤπᾰκᾰ, ὤπᾰσμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὤπᾰκᾰ ὤπᾰκᾰς ὤπᾰκε(ν) ὠπᾰ́κᾰτον ὠπᾰ́κᾰτον ὠπᾰ́κᾰμεν ὠπᾰ́κᾰτε ὠπᾰ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive ὠπᾰ́κω ὠπᾰ́κῃς ὠπᾰ́κῃ ὠπᾰ́κητον ὠπᾰ́κητον ὠπᾰ́κωμεν ὠπᾰ́κητε ὠπᾰ́κωσῐ(ν)
optative ὠπᾰ́κοιμῐ,
ὠπᾰκοίην 		ὠπᾰ́κοις,
ὠπᾰκοίης 		ὠπᾰ́κοι,
ὠπᾰκοίη 		ὠπᾰ́κοιτον ὠπᾰκοίτην ὠπᾰ́κοιμεν ὠπᾰ́κοιτε ὠπᾰ́κοιεν
imperative   ὤπᾰκε ὠπᾰκέτω ὠπᾰ́κετον ὠπᾰκέτων   ὠπᾰ́κετε ὠπᾰκόντων
middle/passive indicative ὤπᾰσμαι ὤπᾰσαι ὤπᾰσται ὤπᾰσθον ὤπᾰσθον ὠπᾰ́σμεθᾰ ὤπᾰσθε ὠπᾰ́δᾰται
subjunctive ὠπᾰσμένος ὦ ὠπᾰσμένος ᾖς ὠπᾰσμένος ᾖ ὠπᾰσμένω ἦτον ὠπᾰσμένω ἦτον ὠπᾰσμένοι ὦμεν ὠπᾰσμένοι ἦτε ὠπᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
optative ὠπᾰσμένος εἴην ὠπᾰσμένος εἴης ὠπᾰσμένος εἴη ὠπᾰσμένω εἴητον,
εἶτον 		ὠπᾰσμένω εἰήτην,
εἴτην 		ὠπᾰσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ὠπᾰσμένοι εἴητε,
εἶτε 		ὠπᾰσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ὤπᾰσο ὠπᾰ́σθω ὤπᾰσθον ὠπᾰ́σθων   ὤπᾰσθε ὠπᾰ́σθων
active middle/passive
infinitive ὠπᾰκέναι ὠπᾰ́σθαι
participle m ὠπᾰκώς ὠπᾰσμένος
f ὠπᾰκυῖᾰ ὠπᾰσμένη
n ὠπᾰκός ὠπᾰσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ὠπᾰ́κειν, ὠπᾰ́σμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὠπᾰ́κειν,
ὠπᾰ́κη 		ὠπᾰ́κεις,
ὠπᾰ́κης 		ὠπᾰ́κει(ν) ὠπᾰ́κετον ὠπᾰκέτην ὠπᾰ́κεμεν ὠπᾰ́κετε ὠπᾰ́κεσᾰν
middle/passive indicative ὠπᾰ́σμην ὤπᾰσο ὤπᾰστο ὤπᾰσθον ὠπᾰ́σθην ὠπᾰ́σμεθᾰ ὤπᾰσθε ὠπᾰ́δᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ὀπάσσω, ὀπάσσομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὀπάσσω ὀπάσσεις ὀπάσσει ὀπάσσετον ὀπάσσετον ὀπάσσομεν ὀπάσσετε ὀπάσσουσῐ(ν)
optative ὀπάσσοιμῐ ὀπάσσοις,
ὀπάσσοισθᾰ 		ὀπάσσοι ὀπάσσοιτον ὀπασσοίτην ὀπάσσοιμεν ὀπάσσοιτε ὀπάσσοιεν
middle indicative ὀπάσσομαι ὀπάσσεαι,
ὀπάσσῃ 		ὀπάσσεται ὀπάσσεσθον ὀπάσσεσθον ὀπασσόμε(σ)θᾰ ὀπάσσεσθε ὀπάσσονται
optative ὀπασσοίμην ὀπάσσοιο ὀπάσσοιτο ὀπάσσοισθον ὀπασσοίσθην ὀπασσοίμε(σ)θᾰ ὀπάσσοισθε ὀπασσοίᾰτο
active middle
infinitive ὀπάσσειν,
ὀπασσέμεν(αι),
ὀπασσμέναι 		ὀπάσσεσθαι
participle m ὀπάσσων ὀπασσόμενος
f ὀπάσσουσᾰ ὀπασσομένη
n ὀπᾶσσον ὀπασσόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὄπασᾰ, ὀπασᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὄπασᾰ ὄπασᾰς ὄπασε(ν) ὀπάσᾰτον ὀπασᾰ́την ὀπάσᾰμεν ὀπάσᾰτε ὄπασᾰν
subjunctive ὀπάσω,
ὀπάσωμῐ 		ὀπάσῃς,
ὀπάσῃσθᾰ 		ὀπάσῃ,
ὀπάσῃσῐ(ν) 		ὀπάσητον,
ὀπάσετον 		ὀπάσητον,
ὀπάσετον 		ὀπάσωμεν,
ὀπάσομεν 		ὀπάσητε,
ὀπάσετε 		ὀπάσωσῐ(ν)
optative ὀπάσαιμῐ ὀπάσαις,
ὀπάσαισθᾰ,
ὀπάσειᾰς 		ὀπάσειε(ν),
ὀπάσαι 		ὀπασεῖτον ὀπασείτην ὀπασεῖμεν ὀπασεῖτε ὀπασεῖεν
imperative   ὄπασον ὀπασᾰ́τω ὀπάσᾰτον ὀπασᾰ́των   ὀπάσᾰτε ὀπασᾰ́ντων
middle indicative ὀπασᾰ́μην ὀπάσᾰο ὀπάσᾰτο ὀπάσᾰσθον ὀπασᾰ́σθην ὀπασᾰ́με(σ)θᾰ ὀπάσᾰσθε ὀπάσᾰντο
subjunctive ὀπάσωμαι,
ὀπάσομαι 		ὀπάσῃ,
ὀπάσεαι 		ὀπάσηται,
ὀπάσεται 		ὀπάσησθον ὀπάσησθον ὀπασώμε(σ)θᾰ,
ὀπασόμε(σ)θᾰ 		ὀπάσησθε ὀπάσωνται
optative ὀπασαίμην ὀπάσαιο ὀπάσαιτο ὀπάσαισθον ὀπασαίσθην ὀπασαίμε(σ)θᾰ ὀπάσαισθε ὀπασαίᾰτο
imperative   ὄπασαι ὀπασᾰ́σθω ὀπάσᾰσθον ὀπασᾰ́σθων   ὀπάσᾰσθε ὀπασᾰ́σθων
active middle
infinitive ὀπᾶσαι,
ὀπασᾰ́μεν,
ὀπασᾰμέναι 		ὀπάσᾰσθαι
participle m ὀπάσᾱς ὀπασᾰ́μενος
f ὀπάσᾱσᾰ ὀπασᾰμένη
n ὀπᾶσᾰν ὀπασᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ὄπασσᾰ, ὀπασσᾰ́μην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ὄπασσᾰ ὄπασσᾰς ὄπασσε(ν) ὀπάσσᾰτον ὀπασσᾰ́την ὀπάσσᾰμεν ὀπάσσᾰτε ὄπασσᾰν
subjunctive ὀπάσσω,
ὀπάσσωμῐ 		ὀπάσσῃς,
ὀπάσσῃσθᾰ 		ὀπάσσῃ,
ὀπάσσῃσῐ(ν) 		ὀπάσσητον,
ὀπάσσετον 		ὀπάσσητον,
ὀπάσσετον 		ὀπάσσωμεν,
ὀπάσσομεν 		ὀπάσσητε,
ὀπάσσετε 		ὀπάσσωσῐ(ν)
optative ὀπάσσαιμῐ ὀπάσσαις,
ὀπάσσαισθᾰ,
ὀπάσσειᾰς 		ὀπάσσειε(ν),
ὀπάσσαι 		ὀπασσεῖτον ὀπασσείτην ὀπασσεῖμεν ὀπασσεῖτε ὀπασσεῖεν
imperative   ὄπασσον ὀπασσᾰ́τω ὀπάσσᾰτον ὀπασσᾰ́των   ὀπάσσᾰτε ὀπασσᾰ́ντων
middle indicative ὀπασσᾰ́μην ὀπάσσᾰο ὀπάσσᾰτο ὀπάσσᾰσθον ὀπασσᾰ́σθην ὀπασσᾰ́με(σ)θᾰ ὀπάσσᾰσθε ὀπάσσᾰντο
subjunctive ὀπάσσωμαι,
ὀπάσσομαι 		ὀπάσσῃ,
ὀπάσσεαι 		ὀπάσσηται,
ὀπάσσεται 		ὀπάσσησθον ὀπάσσησθον ὀπασσώμε(σ)θᾰ,
ὀπασσόμε(σ)θᾰ 		ὀπάσσησθε ὀπάσσωνται
optative ὀπασσαίμην ὀπάσσαιο ὀπάσσαιτο ὀπάσσαισθον ὀπασσαίσθην ὀπασσαίμε(σ)θᾰ ὀπάσσαισθε ὀπασσαίᾰτο
imperative   ὄπασσαι ὀπασσᾰ́σθω ὀπάσσᾰσθον ὀπασσᾰ́σθων   ὀπάσσᾰσθε ὀπασσᾰ́σθων
active middle
infinitive ὀπᾶσσαι,
ὀπασσᾰ́μεν,
ὀπασσᾰμέναι 		ὀπάσσᾰσθαι
participle m ὀπάσσᾱς ὀπασσᾰ́μενος
f ὀπάσσᾱσᾰ ὀπασσᾰμένη
n ὀπᾶσσᾰν ὀπασσᾰ́μενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ὀπάζω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1089
  • “ὀπάζω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
  • ὀπάζω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
  • ὀπάζω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
  • “ὀπάζω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
  • “ὀπάζω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
  • Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.