ἱστορία

See also: ιστορία

Ancient Greek

Alternative forms

  • ῐ̔στορῐ́η (hĭstorĭ́ē)Ionic

Etymology

    From ῐ̔στορέω (hĭstoréō, to inquire) +‎ -ῐ́ᾱ (-ĭ́ā), from ἵστωρ (hístōr, one who knows, wise one).

    Pronunciation

     

    Noun

    ῐ̔στορῐ́ᾱ • (hĭstorĭ́āf (genitive ῐ̔στορῐ́ᾱς); first declension

    1. inquiry, examination, systematic observation, science
    2. body of knowledge obtained by systematic inquiry
    3. written account of such inquiries, narrative, history

    Declension

    Derived terms

    • ῐ̔στορῐᾰγρᾰ́φος (hĭstorĭăgrắphos)
    • ῐ̔στορῐκόν (hĭstorĭkón)
    • ῐ̔στορῐκός (hĭstorĭkós)
    • ῐ̔στορῐκῶς (hĭstorĭkôs)
    • ῐ̔στορῐογρᾰφέω (hĭstorĭogrăphéō)
    • ῐ̔στορῐογρᾰφῐ́ᾱ (hĭstorĭogrăphĭ́ā)
    • ῐ̔στορῐογρᾰφῐκός (hĭstorĭogrăphĭkós)
    • ῐ̔στορῐογρᾰ́φος (hĭstorĭogrắphos)
    • ῐ̔στορῐογρᾰφῶ (hĭstorĭogrăphô)
    • ῐ̔στορῐοποιός (hĭstorĭopoiós)
    • ῐ̔στορῐοσῠγγρᾰφεύς (hĭstorĭosŭngrăpheús)
    • ῐ̔στόρῐσμᾰ (hĭstórĭsmă)
    • ῐ̔στορῐώδης (hĭstorĭṓdēs)
    • μῡθῐστορῐ́ᾱ (mūthĭstorĭ́ā)
    • πᾰρῐστορῐ́ᾱ (părĭstorĭ́ā)

    Descendants

    • Greek: ιστορία (istoría)
    • Pontic Greek: ιστορίαν (istorían)
    Borrowings

    References

    Greek

    Noun

    ἱστορία • (istoríaf

    1. Katharevousa form of ιστορία (istoría)