ἱκνέομαι

Ancient Greek

Etymology

Nasal-suffixed form of ἵκω (híkō, “to come”).[1]

Pronunciation

 

Verb

ῐ̔κνέομαι • (hĭknéomai)

  1. to come, reach, arrive at
  2. (impersonal, in present and imperfect) to be appropriate, fitting, proper [with accusative ‘for someone, something’ and infinitive ‘to do something’]

Inflection

   Present: ῐ̔κνέομαι (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ῐ̔κνέομαι ῐ̔κνέῃ,
ῐ̔κνέει 		ῐ̔κνέεται ῐ̔κνέεσθον ῐ̔κνέεσθον ῐ̔κνεόμεθᾰ ῐ̔κνέεσθε ῐ̔κνέονται
subjunctive ῐ̔κνέωμαι ῐ̔κνέῃ ῐ̔κνέηται ῐ̔κνέησθον ῐ̔κνέησθον ῐ̔κνεώμεθᾰ ῐ̔κνέησθε ῐ̔κνέωνται
optative ῐ̔κνεοίμην ῐ̔κνέοιο ῐ̔κνέοιτο ῐ̔κνέοισθον ῐ̔κνεοίσθην ῐ̔κνεοίμεθᾰ ῐ̔κνέοισθε ῐ̔κνέοιντο
imperative   ῐ̔κνέου ῐ̔κνεέσθω ῐ̔κνέεσθον ῐ̔κνεέσθων   ῐ̔κνέεσθε ῐ̔κνεέσθων
middle/passive
infinitive ῐ̔κνέεσθαι
participle m ῐ̔κνεόμενος
f ῐ̔κνεομένη
n ῐ̔κνεόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Present: ῐ̔κνοῦμαι (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ῐ̔κνοῦμαι ῐ̔κνεῖ,
ῐ̔κνῇ 		ῐ̔κνεῖται ῐ̔κνεῖσθον ῐ̔κνεῖσθον ῐ̔κνούμεθᾰ ῐ̔κνεῖσθε ῐ̔κνοῦνται
subjunctive ῐ̔κνῶμαι ῐ̔κνῇ ῐ̔κνῆται ῐ̔κνῆσθον ῐ̔κνῆσθον ῐ̔κνώμεθᾰ ῐ̔κνῆσθε ῐ̔κνῶνται
optative ῐ̔κνοίμην ῐ̔κνοῖο ῐ̔κνοῖτο ῐ̔κνοῖσθον ῐ̔κνοίσθην ῐ̔κνοίμεθᾰ ῐ̔κνοῖσθε ῐ̔κνοῖντο
imperative   ῐ̔κνοῦ ῐ̔κνείσθω ῐ̔κνεῖσθον ῐ̔κνείσθων   ῐ̔κνεῖσθε ῐ̔κνείσθων
middle/passive
infinitive ῐ̔κνεῖσθαι
participle m ῐ̔κνούμενος
f ῐ̔κνουμένη
n ῐ̔κνούμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ῑ̔κνεόμην (Uncontracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ῑ̔κνεόμην ῑ̔κνέου ῑ̔κνέετο ῑ̔κνέεσθον ῑ̔κνεέσθην ῑ̔κνεόμεθᾰ ῑ̔κνέεσθε ῑ̔κνέοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ῑ̔κνούμην (Contracted)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative ῑ̔κνούμην ῑ̔κνοῦ ῑ̔κνεῖτο ῑ̔κνεῖσθον ῑ̔κνείσθην ῑ̔κνούμεθᾰ ῑ̔κνεῖσθε ῑ̔κνοῦντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἵξομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ἵξομαι ἵξῃ,
ἵξει 		ἵξεται ἵξεσθον ἵξεσθον ἱξόμεθᾰ ἵξεσθε ἵξονται
optative ἱξοίμην ἵξοιο ἵξοιτο ἵξοισθον ἱξοίσθην ἱξοίμεθᾰ ἵξοισθε ἵξοιντο
middle
infinitive ἵξεσθαι
participle m ἱξόμενος
f ἱξομένη
n ἱξόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ῑ̔κόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ῑ̔κόμην ῑ̔́κου ῑ̔́κετο ῑ̔́κεσθον ῑ̔κέσθην ῑ̔κόμεθᾰ ῑ̔́κεσθε ῑ̔́κοντο
subjunctive ἵκωμαι ἵκῃ ἵκηται ἵκησθον ἵκησθον ἱκώμεθᾰ ἵκησθε ἵκωνται
optative ἱκοίμην ἵκοιο ἵκοιτο ἵκοισθον ἱκοίσθην ἱκοίμεθᾰ ἵκοισθε ἵκοιντο
imperative   ἱκοῦ ἱκέσθω ἵκεσθον ἱκέσθων   ἵκεσθε ἱκέσθων
middle
infinitive ἱκέσθαι
participle m ἱκόμενος
f ἱκομένη
n ἱκόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ῑ̔κόμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ῑ̔κόμην ῑ̔́κεο ῑ̔́κετο ῑ̔́κεσθον ῑ̔κέσθην ῑ̔κόμε(σ)θᾰ ῑ̔́κεσθε ῑ̔́κοντο
subjunctive ἵκωμαι ἵκηαι ἵκηται ἵκησθον ἵκησθον ἱκώμε(σ)θᾰ ἵκησθε ἵκωνται
optative ἱκοίμην ἵκοιο ἵκοιτο ἵκοισθον ἱκοίσθην ἱκοίμε(σ)θᾰ ἵκοισθε ἱκοίᾰτο
imperative   ἵκεο ἱκέσθω ἵκεσθον ἱκέσθων   ἵκεσθε ἱκέσθων
middle
infinitive ἱκέσθαι
participle m ἱκόμενος
f ἱκομένη
n ἱκόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἷγμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle indicative ἷγμαι ἷξαι ἷκται ἷχθον ἷχθον ῑ̔́γμεθᾰ ἷχθε ῑ̔́γᾰται
subjunctive ῑ̔γμένος ὦ ῑ̔γμένος ᾖς ῑ̔γμένος ᾖ ῑ̔γμένω ἦτον ῑ̔γμένω ἦτον ῑ̔γμένοι ὦμεν ῑ̔γμένοι ἦτε ῑ̔γμένοι ὦσῐ(ν)
optative ῑ̔γμένος εἴην ῑ̔γμένος εἴης ῑ̔γμένος εἴη ῑ̔γμένω εἴητον,
εἶτον 		ῑ̔γμένω εἰήτην,
εἴτην 		ῑ̔γμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ῑ̔γμένοι εἴητε,
εἶτε 		ῑ̔γμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἷξο ῑ̔́χθω ἷχθον ῑ̔́χθων   ἷχθε ῑ̔́χθων
infinitive ἷχθαι
participle m ῑ̔γμένος
f ῑ̔γμένη
n ῑ̔γμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • ἄϊκτος (áïktos)
  • ἀφικνέομαι (aphiknéomai)
  • διεξικνέομαι (diexiknéomai)
  • διεφικνέομαι (diephiknéomai)
  • διϊκνέομαι (diïknéomai)
  • εἰσαφικνέομαι (eisaphiknéomai)
  • εἰσικνέομαι (eisiknéomai)
  • ἐνικνέομαι (eniknéomai)
  • ἐξικνέομαι (exiknéomai)
  • ἐπικαθικνέομαι (epikathiknéomai)
  • ἐπικνέομαι (epiknéomai)
  • ἐσικνέομαι (esiknéomai)
  • ἐφικνέομαι (ephiknéomai)
  • ἱκανός (hikanós)
  • καθικνέομαι (kathiknéomai)
  • περιικνέομαι (periiknéomai)
  • προαφικνέομαι (proaphiknéomai)
  • προϊκνέομαι (proïknéomai)
  • προσαφικνέομαι (prosaphiknéomai)
  • προσικνέομαι (prosiknéomai)
  • συναφικνέομαι (sunaphiknéomai)
  • συνεξικνέομαι (sunexiknéomai)
  • συνικνέομαι (suniknéomai)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἱκνέομαι”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 584

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.